асярэ́днены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асярэ́днены |
асярэ́дненая |
асярэ́дненае |
асярэ́дненыя |
| Р. |
асярэ́дненага |
асярэ́дненай асярэ́дненае |
асярэ́дненага |
асярэ́дненых |
| Д. |
асярэ́дненаму |
асярэ́дненай |
асярэ́дненаму |
асярэ́дненым |
| В. |
асярэ́днены (неадуш.) асярэ́дненага (адуш.) |
асярэ́дненую |
асярэ́дненае |
асярэ́дненыя (неадуш.) асярэ́дненых (адуш.) |
| Т. |
асярэ́дненым |
асярэ́дненай асярэ́дненаю |
асярэ́дненым |
асярэ́дненымі |
| М. |
асярэ́дненым |
асярэ́дненай |
асярэ́дненым |
асярэ́дненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
асярэ́дніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асярэ́дню |
асярэ́днім |
| 2-я ас. |
асярэ́дніш |
асярэ́дніце |
| 3-я ас. |
асярэ́дніць |
асярэ́дняць |
| Прошлы час |
| м. |
асярэ́дніў |
асярэ́днілі |
| ж. |
асярэ́дніла |
| н. |
асярэ́дніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асярэ́дні |
асярэ́дніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асярэ́дніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Асятні́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Асятні́ца |
| Р. |
Асятні́цы |
| Д. |
Асятні́цы |
| В. |
Асятні́цу |
| Т. |
Асятні́цай Асятні́цаю |
| М. |
Асятні́цы |
Асятно́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Асятно́ |
| Р. |
Асятна́ |
| Д. |
Асятну́ |
| В. |
Асятно́ |
| Т. |
Асятно́м |
| М. |
Асятне́ |
асятро́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асятро́вы |
асятро́вая |
асятро́вае |
асятро́выя |
| Р. |
асятро́вага |
асятро́вай асятро́вае |
асятро́вага |
асятро́вых |
| Д. |
асятро́ваму |
асятро́вай |
асятро́ваму |
асятро́вым |
| В. |
асятро́вы (неадуш.) асятро́вага (адуш.) |
асятро́вую |
асятро́вае |
асятро́выя (неадуш.) асятро́вых (адуш.) |
| Т. |
асятро́вым |
асятро́вай асятро́ваю |
асятро́вым |
асятро́вымі |
| М. |
асятро́вым |
асятро́вай |
асятро́вым |
асятро́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асятро́выя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
асятро́выя |
| Р. |
асятро́вых |
| Д. |
асятро́вым |
| В. |
асятро́вых |
| Т. |
асятро́вымі |
| М. |
асятро́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
асятры́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асятры́на |
| Р. |
асятры́ны |
| Д. |
асятры́не |
| В. |
асятры́ну |
| Т. |
асятры́най асятры́наю |
| М. |
асятры́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асятры́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асятры́нка |
| Р. |
асятры́нкі |
| Д. |
асятры́нцы |
| В. |
асятры́нку |
| Т. |
асятры́нкай асятры́нкаю |
| М. |
асятры́нцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
асятры́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асятры́нны |
асятры́нная |
асятры́ннае |
асятры́нныя |
| Р. |
асятры́ннага |
асятры́ннай асятры́ннае |
асятры́ннага |
асятры́нных |
| Д. |
асятры́ннаму |
асятры́ннай |
асятры́ннаму |
асятры́нным |
| В. |
асятры́нны (неадуш.) асятры́ннага (адуш.) |
асятры́нную |
асятры́ннае |
асятры́нныя (неадуш.) асятры́нных (адуш.) |
| Т. |
асятры́нным |
асятры́ннай асятры́ннаю |
асятры́нным |
асятры́ннымі |
| М. |
асятры́нным |
асятры́ннай |
асятры́нным |
асятры́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асяцё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асяцё́р |
асятры́ |
| Р. |
асятра́ |
асятро́ў |
| Д. |
асятру́ |
асятра́м |
| В. |
асятра́ |
асятро́ў |
| Т. |
асятро́м |
асятра́мі |
| М. |
асятры́ |
асятра́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.