старарэжы́мны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старарэжы́мны |
старарэжы́мная |
старарэжы́мнае |
старарэжы́мныя |
| Р. |
старарэжы́мнага |
старарэжы́мнай старарэжы́мнае |
старарэжы́мнага |
старарэжы́мных |
| Д. |
старарэжы́мнаму |
старарэжы́мнай |
старарэжы́мнаму |
старарэжы́мным |
| В. |
старарэжы́мны (неадуш.) старарэжы́мнага (адуш.) |
старарэжы́мную |
старарэжы́мнае |
старарэжы́мныя (неадуш.) старарэжы́мных (адуш.) |
| Т. |
старарэжы́мным |
старарэжы́мнай старарэжы́мнаю |
старарэжы́мным |
старарэжы́мнымі |
| М. |
старарэжы́мным |
старарэжы́мнай |
старарэжы́мным |
старарэжы́мных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старарэ́чышча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старарэ́чышча |
старарэ́чышчы |
| Р. |
старарэ́чышча |
старарэ́чышч старарэ́чышчаў |
| Д. |
старарэ́чышчу |
старарэ́чышчам |
| В. |
старарэ́чышча |
старарэ́чышчы |
| Т. |
старарэ́чышчам |
старарэ́чышчамі |
| М. |
старарэ́чышчы |
старарэ́чышчах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
старасве́тчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старасве́тчына |
| Р. |
старасве́тчыны |
| Д. |
старасве́тчыне |
| В. |
старасве́тчыну |
| Т. |
старасве́тчынай старасве́тчынаю |
| М. |
старасве́тчыне |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старасве́цкасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старасве́цкасць |
| Р. |
старасве́цкасці |
| Д. |
старасве́цкасці |
| В. |
старасве́цкасць |
| Т. |
старасве́цкасцю |
| М. |
старасве́цкасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старасве́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старасве́цкі |
старасве́цкая |
старасве́цкае |
старасве́цкія |
| Р. |
старасве́цкага |
старасве́цкай старасве́цкае |
старасве́цкага |
старасве́цкіх |
| Д. |
старасве́цкаму |
старасве́цкай |
старасве́цкаму |
старасве́цкім |
| В. |
старасве́цкі (неадуш.) старасве́цкага (адуш.) |
старасве́цкую |
старасве́цкае |
старасве́цкія (неадуш.) старасве́цкіх (адуш.) |
| Т. |
старасве́цкім |
старасве́цкай старасве́цкаю |
старасве́цкім |
старасве́цкімі |
| М. |
старасве́цкім |
старасве́цкай |
старасве́цкім |
старасве́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Старасе́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Старасе́к |
| Р. |
Старасе́ка |
| Д. |
Старасе́ку |
| В. |
Старасе́к |
| Т. |
Старасе́кам |
| М. |
Старасе́ку |
Старасе́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Старасе́лле |
| Р. |
Старасе́лля |
| Д. |
Старасе́ллю |
| В. |
Старасе́лле |
| Т. |
Старасе́ллем |
| М. |
Старасе́ллі |
Старасё́лы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Старасё́лы |
| Р. |
Старасё́л Старасё́лаў |
| Д. |
Старасё́лам |
| В. |
Старасё́лы |
| Т. |
Старасё́ламі |
| М. |
Старасё́лах |