Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

старасце́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. старасце́нь
Р. старасце́ню
Д. старасце́ню
В. старасце́нь
Т. старасце́нем
М. старасце́ні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ста́расціха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ста́расціха ста́расціхі
Р. ста́расціхі ста́расціх
Д. ста́расцісе ста́расціхам
В. ста́расціху ста́расціх
Т. ста́расціхай
ста́расціхаю		 ста́расціхамі
М. ста́расцісе ста́расціхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ста́расць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ста́расць
Р. ста́расці
Д. ста́расці
В. ста́расць
Т. ста́расцю
М. ста́расці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стара́тліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
стара́тліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

стара́тлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. стара́тлівасць
Р. стара́тлівасці
Д. стара́тлівасці
В. стара́тлівасць
Т. стара́тлівасцю
М. стара́тлівасці

Крыніцы: piskunou2012.

стара́тлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стара́тлівы стара́тлівая стара́тлівае стара́тлівыя
Р. стара́тлівага стара́тлівай
стара́тлівае		 стара́тлівага стара́тлівых
Д. стара́тліваму стара́тлівай стара́тліваму стара́тлівым
В. стара́тлівы (неадуш.)
стара́тлівага (адуш.)		 стара́тлівую стара́тлівае стара́тлівыя (неадуш.)
стара́тлівых (адуш.)
Т. стара́тлівым стара́тлівай
стара́тліваю		 стара́тлівым стара́тлівымі
М. стара́тлівым стара́тлівай стара́тлівым стара́тлівых

Крыніцы: piskunou2012.

старатурэ́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старатурэ́цкі старатурэ́цкая старатурэ́цкае старатурэ́цкія
Р. старатурэ́цкага старатурэ́цкай
старатурэ́цкае		 старатурэ́цкага старатурэ́цкіх
Д. старатурэ́цкаму старатурэ́цкай старатурэ́цкаму старатурэ́цкім
В. старатурэ́цкі (неадуш.)
старатурэ́цкага (адуш.)		 старатурэ́цкую старатурэ́цкае старатурэ́цкія (неадуш.)
старатурэ́цкіх (адуш.)
Т. старатурэ́цкім старатурэ́цкай
старатурэ́цкаю		 старатурэ́цкім старатурэ́цкімі
М. старатурэ́цкім старатурэ́цкай старатурэ́цкім старатурэ́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

стараўкраі́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стараўкраі́нскі стараўкраі́нская стараўкраі́нскае стараўкраі́нскія
Р. стараўкраі́нскага стараўкраі́нскай
стараўкраі́нскае		 стараўкраі́нскага стараўкраі́нскіх
Д. стараўкраі́нскаму стараўкраі́нскай стараўкраі́нскаму стараўкраі́нскім
В. стараўкраі́нскі (неадуш.)
стараўкраі́нскага (адуш.)		 стараўкраі́нскую стараўкраі́нскае стараўкраі́нскія (неадуш.)
стараўкраі́нскіх (адуш.)
Т. стараўкраі́нскім стараўкраі́нскай
стараўкраі́нскаю		 стараўкраі́нскім стараўкраі́нскімі
М. стараўкраі́нскім стараўкраі́нскай стараўкраі́нскім стараўкраі́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Ста́раўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ста́раўшчына
Р. Ста́раўшчыны
Д. Ста́раўшчыне
В. Ста́раўшчыну
Т. Ста́раўшчынай
Ста́раўшчынаю
М. Ста́раўшчыне

старафамі́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старафамі́льны старафамі́льная старафамі́льнае старафамі́льныя
Р. старафамі́льнага старафамі́льнай
старафамі́льнае		 старафамі́льнага старафамі́льных
Д. старафамі́льнаму старафамі́льнай старафамі́льнаму старафамі́льным
В. старафамі́льны (неадуш.)
старафамі́льнага (адуш.)		 старафамі́льную старафамі́льнае старафамі́льныя (неадуш.)
старафамі́льных (адуш.)
Т. старафамі́льным старафамі́льнай
старафамі́льнаю		 старафамі́льным старафамі́льнымі
М. старафамі́льным старафамі́льнай старафамі́льным старафамі́льных

Крыніцы: piskunou2012.