старару́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старару́скі |
старару́ская |
старару́скае |
старару́скія |
| Р. |
старару́скага |
старару́скай старару́скае |
старару́скага |
старару́скіх |
| Д. |
старару́скаму |
старару́скай |
старару́скаму |
старару́скім |
| В. |
старару́скі (неадуш.) старару́скага (адуш.) |
старару́скую |
старару́скае |
старару́скія (неадуш.) старару́скіх (адуш.) |
| Т. |
старару́скім |
старару́скай старару́скаю |
старару́скім |
старару́скімі |
| М. |
старару́скім |
старару́скай |
старару́скім |
старару́скіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
старарэжы́мна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| старарэжы́мна |
- |
- |
старарэжы́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старарэжы́мнасць |
| Р. |
старарэжы́мнасці |
| Д. |
старарэжы́мнасці |
| В. |
старарэжы́мнасць |
| Т. |
старарэжы́мнасцю |
| М. |
старарэжы́мнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старарэжы́мнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старарэжы́мнік |
старарэжы́мнікі |
| Р. |
старарэжы́мніка |
старарэжы́мнікаў |
| Д. |
старарэжы́мніку |
старарэжы́мнікам |
| В. |
старарэжы́мніка |
старарэжы́мнікаў |
| Т. |
старарэжы́мнікам |
старарэжы́мнікамі |
| М. |
старарэжы́мніку |
старарэжы́мніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.