Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Старакра́снае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Старакра́снае
Р. Старакра́снага
Д. Старакра́снаму
В. Старакра́снае
Т. Старакра́сным
М. Старакра́сным

старале́ссе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. старале́ссе
Р. старале́сся
Д. старале́ссю
В. старале́ссе
Т. старале́ссем
М. старале́ссі

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Старамлы́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Старамлы́ны
Р. Старамлы́н
Старамлы́наў
Д. Старамлы́нам
В. Старамлы́ны
Т. Старамлы́намі
М. Старамлы́нах

старамо́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
старамо́дна старамо́дней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

старамо́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. старамо́днасць
Р. старамо́днасці
Д. старамо́днасці
В. старамо́днасць
Т. старамо́днасцю
М. старамо́днасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старамо́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. старамо́дны старамо́дная старамо́днае старамо́дныя
Р. старамо́днага старамо́днай
старамо́днае
старамо́днага старамо́дных
Д. старамо́днаму старамо́днай старамо́днаму старамо́дным
В. старамо́дны (неадуш.)
старамо́днага (адуш.)
старамо́дную старамо́днае старамо́дныя (неадуш.)
старамо́дных (адуш.)
Т. старамо́дным старамо́днай
старамо́днаю
старамо́дным старамо́днымі
М. старамо́дным старамо́днай старамо́дным старамо́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старана́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. старана́ сто́раны
стараны́
Р. стараны́ старо́н
Д. старане́ старана́м
В. старану́ сто́раны
стараны́
Т. старано́й
старано́ю
старана́мі
М. старане́ старана́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старані́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стараню́ся старо́німся
2-я ас. старо́нішся старо́ніцеся
3-я ас. старо́ніцца старо́няцца
Прошлы час
м. старані́ўся старані́ліся
ж. старані́лася
н. старані́лася
Загадны лад
2-я ас. старані́ся старані́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час старо́нячыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стара́нліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
стара́нліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

стара́нлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. стара́нлівасць
Р. стара́нлівасці
Д. стара́нлівасці
В. стара́нлівасць
Т. стара́нлівасцю
М. стара́нлівасці

Крыніцы: piskunou2012.