старажытнацаркоўнаславя́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старажытнацаркоўнаславя́нскі |
старажытнацаркоўнаславя́нская |
старажытнацаркоўнаславя́нскае |
старажытнацаркоўнаславя́нскія |
| Р. |
старажытнацаркоўнаславя́нскага |
старажытнацаркоўнаславя́нскай
старажытнацаркоўнаславя́нскае |
старажытнацаркоўнаславя́нскага |
старажытнацаркоўнаславя́нскіх |
| Д. |
старажытнацаркоўнаславя́нскаму |
старажытнацаркоўнаславя́нскай |
старажытнацаркоўнаславя́нскаму |
старажытнацаркоўнаславя́нскім |
| В. |
старажытнацаркоўнаславя́нскі (неадуш.)
старажытнацаркоўнаславя́нскага (адуш.) |
старажытнацаркоўнаславя́нскую |
старажытнацаркоўнаславя́нскае |
старажытнацаркоўнаславя́нскія (неадуш.)
старажытнацаркоўнаславя́нскіх (адуш.) |
| Т. |
старажытнацаркоўнаславя́нскім |
старажытнацаркоўнаславя́нскай
старажытнацаркоўнаславя́нскаю |
старажытнацаркоўнаславя́нскім |
старажытнацаркоўнаславя́нскімі |
| М. |
старажытнацаркоўнаславя́нскім |
старажытнацаркоўнаславя́нскай |
старажытнацаркоўнаславя́нскім |
старажытнацаркоўнаславя́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
старажытнацю́ркскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старажытнацю́ркскі |
старажытнацю́ркская |
старажытнацю́ркскае |
старажытнацю́ркскія |
| Р. |
старажытнацю́ркскага |
старажытнацю́ркскай
старажытнацю́ркскае |
старажытнацю́ркскага |
старажытнацю́ркскіх |
| Д. |
старажытнацю́ркскаму |
старажытнацю́ркскай |
старажытнацю́ркскаму |
старажытнацю́ркскім |
| В. |
старажытнацю́ркскі (неадуш.)
старажытнацю́ркскага (адуш.) |
старажытнацю́ркскую |
старажытнацю́ркскае |
старажытнацю́ркскія (неадуш.)
старажытнацю́ркскіх (адуш.) |
| Т. |
старажытнацю́ркскім |
старажытнацю́ркскай
старажытнацю́ркскаю |
старажытнацю́ркскім |
старажытнацю́ркскімі |
| М. |
старажытнацю́ркскім |
старажытнацю́ркскай |
старажытнацю́ркскім |
старажытнацю́ркскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
старажытнаяўрэ́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старажытнаяўрэ́йскі |
старажытнаяўрэ́йская |
старажытнаяўрэ́йскае |
старажытнаяўрэ́йскія |
| Р. |
старажытнаяўрэ́йскага |
старажытнаяўрэ́йскай
старажытнаяўрэ́йскае |
старажытнаяўрэ́йскага |
старажытнаяўрэ́йскіх |
| Д. |
старажытнаяўрэ́йскаму |
старажытнаяўрэ́йскай |
старажытнаяўрэ́йскаму |
старажытнаяўрэ́йскім |
| В. |
старажытнаяўрэ́йскі (неадуш.)
старажытнаяўрэ́йскага (адуш.) |
старажытнаяўрэ́йскую |
старажытнаяўрэ́йскае |
старажытнаяўрэ́йскія (неадуш.)
старажытнаяўрэ́йскіх (адуш.) |
| Т. |
старажытнаяўрэ́йскім |
старажытнаяўрэ́йскай
старажытнаяўрэ́йскаю |
старажытнаяўрэ́йскім |
старажытнаяўрэ́йскімі |
| М. |
старажытнаяўрэ́йскім |
старажытнаяўрэ́йскай |
старажытнаяўрэ́йскім |
старажытнаяўрэ́йскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
старажы́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старажы́тнік |
старажы́тнікі |
| Р. |
старажы́тніка |
старажы́тнікаў |
| Д. |
старажы́тніку |
старажы́тнікам |
| В. |
старажы́тніка |
старажы́тнікаў |
| Т. |
старажы́тнікам |
старажы́тнікамі |
| М. |
старажы́тніку |
старажы́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
старажы́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старажы́тны |
старажы́тная |
старажы́тнае |
старажы́тныя |
| Р. |
старажы́тнага |
старажы́тнай
старажы́тнае |
старажы́тнага |
старажы́тных |
| Д. |
старажы́тнаму |
старажы́тнай |
старажы́тнаму |
старажы́тным |
| В. |
старажы́тны (неадуш.)
старажы́тнага (адуш.) |
старажы́тную |
старажы́тнае |
старажы́тныя (неадуш.)
старажы́тных (адуш.) |
| Т. |
старажы́тным |
старажы́тнай
старажы́тнаю |
старажы́тным |
старажы́тнымі |
| М. |
старажы́тным |
старажы́тнай |
старажы́тным |
старажы́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старажы́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старажы́ха |
старажы́хі |
| Р. |
старажы́хі |
старажы́х |
| Д. |
старажы́се |
старажы́хам |
| В. |
старажы́ху |
старажы́х |
| Т. |
старажы́хай
старажы́хаю |
старажы́хамі |
| М. |
старажы́се |
старажы́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старазаве́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
старазаве́тнасць |
| Р. |
старазаве́тнасці |
| Д. |
старазаве́тнасці |
| В. |
старазаве́тнасць |
| Т. |
старазаве́тнасцю |
| М. |
старазаве́тнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старазаве́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
старазаве́тны |
старазаве́тная |
старазаве́тнае |
старазаве́тныя |
| Р. |
старазаве́тнага |
старазаве́тнай
старазаве́тнае |
старазаве́тнага |
старазаве́тных |
| Д. |
старазаве́тнаму |
старазаве́тнай |
старазаве́тнаму |
старазаве́тным |
| В. |
старазаве́тны (неадуш.)
старазаве́тнага (адуш.) |
старазаве́тную |
старазаве́тнае |
старазаве́тныя (неадуш.)
старазаве́тных (адуш.) |
| Т. |
старазаве́тным |
старазаве́тнай
старазаве́тнаю |
старазаве́тным |
старазаве́тнымі |
| М. |
старазаве́тным |
старазаве́тнай |
старазаве́тным |
старазаве́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
старазако́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
старазако́ннік |
старазако́ннікі |
| Р. |
старазако́нніка |
старазако́ннікаў |
| Д. |
старазако́нніку |
старазако́ннікам |
| В. |
старазако́нніка |
старазако́ннікаў |
| Т. |
старазако́ннікам |
старазако́ннікамі |
| М. |
старазако́нніку |
старазако́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.