Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асуджа́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. асуджа́ю асуджа́ем
2-я ас. асуджа́еш асуджа́еце
3-я ас. асуджа́е асуджа́юць
Прошлы час
м. асуджа́ў асуджа́лі
ж. асуджа́ла
н. асуджа́ла
Загадны лад
2-я ас. асуджа́й асуджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час асуджа́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асу́джвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. асу́джваюся асу́джваемся
2-я ас. асу́джваешся асу́джваецеся
3-я ас. асу́джваецца асу́джваюцца
Прошлы час
м. асу́джваўся асу́джваліся
ж. асу́джвалася
н. асу́джвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час асу́джваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

асу́джваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. асу́джваю асу́джваем
2-я ас. асу́джваеш асу́джваеце
3-я ас. асу́джвае асу́джваюць
Прошлы час
м. асу́джваў асу́джвалі
ж. асу́джвала
н. асу́джвала
Загадны лад
2-я ас. асу́джвай асу́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час асу́джваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асуджэ́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асуджэ́нка асуджэ́нкі
Р. асуджэ́нкі асуджэ́нак
Д. асуджэ́нцы асуджэ́нкам
В. асуджэ́нку асуджэ́нак
Т. асуджэ́нкай
асуджэ́нкаю		 асуджэ́нкамі
М. асуджэ́нцы асуджэ́нках

Крыніцы: piskunou2012.

асуджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. асуджэ́нне
Р. асуджэ́ння
Д. асуджэ́нню
В. асуджэ́нне
Т. асуджэ́ннем
М. асуджэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асуджэ́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асуджэ́ннік асуджэ́ннікі
Р. асуджэ́нніка асуджэ́ннікаў
Д. асуджэ́нніку асуджэ́ннікам
В. асуджэ́нніка асуджэ́ннікаў
Т. асуджэ́ннікам асуджэ́ннікамі
М. асуджэ́нніку асуджэ́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

асудзі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асуджу́ асу́дзім
2-я ас. асу́дзіш асу́дзіце
3-я ас. асу́дзіць асу́дзяць
Прошлы час
м. асудзі́ў асудзі́лі
ж. асудзі́ла
н. асудзі́ла
Загадны лад
2-я ас. асудзі́ асудзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час асудзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асу́дліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
асу́дліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

асу́длівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. асу́длівасць
Р. асу́длівасці
Д. асу́длівасці
В. асу́длівасць
Т. асу́длівасцю
М. асу́длівасці

Крыніцы: piskunou2012.

асу́длівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асу́длівы асу́длівая асу́длівае асу́длівыя
Р. асу́длівага асу́длівай
асу́длівае		 асу́длівага асу́длівых
Д. асу́дліваму асу́длівай асу́дліваму асу́длівым
В. асу́длівы (неадуш.)
асу́длівага (адуш.)		 асу́длівую асу́длівае асу́длівыя (неадуш.)
асу́длівых (адуш.)
Т. асу́длівым асу́длівай
асу́дліваю		 асу́длівым асу́длівымі
М. асу́длівым асу́длівай асу́длівым асу́длівых

Крыніцы: piskunou2012.