Ку́таўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ку́таўшчына | |
| Ку́таўшчыны | |
| Ку́таўшчыне | |
| Ку́таўшчыну | |
| Ку́таўшчынай Ку́таўшчынаю |
|
| Ку́таўшчыне |
Ку́таўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Ку́таўшчына | |
| Ку́таўшчыны | |
| Ку́таўшчыне | |
| Ку́таўшчыну | |
| Ку́таўшчынай Ку́таўшчынаю |
|
| Ку́таўшчыне |
ку́таць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ку́таю | ку́таем | |
| ку́таеш | ку́таеце | |
| ку́тае | ку́таюць | |
| Прошлы час | ||
| ку́таў | ку́талі | |
| ку́тала | ||
| ку́тала | ||
| Загадны лад | ||
| ку́тай | ку́тайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ку́таючы | ||
Крыніцы:
куткавы́
прыметнік, адносны
| куткавы́ | куткава́я | куткаво́е | куткавы́я | |
| куткаво́га | куткаво́й куткаво́е |
куткаво́га | куткавы́х | |
| куткаво́му | куткаво́й | куткаво́му | куткавы́м | |
| куткавы́ ( куткаво́га ( |
куткаву́ю | куткаво́е | куткавы́я ( куткавы́х ( |
|
| куткавы́м | куткаво́й куткаво́ю |
куткавы́м | куткавы́мі | |
| куткавы́м | куткаво́й | куткавы́м | куткавы́х | |
Крыніцы:
Кутлу́к
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Кутлу́к | Кутлу́кі | |
| Кутлу́ка | Кутлу́каў | |
| Кутлу́ку | Кутлу́кам | |
| Кутлу́ка | Кутлу́каў | |
| Кутлу́кам | Кутлу́камі | |
| Кутлу́ку | Кутлу́ках |
Кутлу́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Кутлу́к | |
| Кутлу́ка | |
| Кутлу́ку | |
| Кутлу́к | |
| Кутлу́кам | |
| Кутлу́ку |
Кутля́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Кутля́ны | |
| Кутля́н Кутля́наў |
|
| Кутля́нам | |
| Кутля́ны | |
| Кутля́намі | |
| Кутля́нах |
Ку́тнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| Ку́тнае | |
| Ку́тнага | |
| Ку́тнаму | |
| Ку́тнае | |
| Ку́тным | |
| Ку́тным |
Ку́тнева
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Ку́тнева | |
| Ку́тнева | |
| Ку́тневу | |
| Ку́тнева | |
| Ку́тневам | |
| Ку́тневе |
ку́тні
прыметнік, адносны
| ку́тні | ку́тняя | ку́тняе | ку́тнія | |
| ку́тняга | ку́тняй ку́тняе |
ку́тняга | ку́тніх | |
| ку́тняму | ку́тняй | ку́тняму | ку́тнім | |
| ку́тні ( ку́тняга ( |
ку́тнюю | ку́тняе | ку́тнія ( ку́тніх ( |
|
| ку́тнім | ку́тняй ку́тняю |
ку́тнім | ку́тнімі | |
| ку́тнім | ку́тняй | ку́тнім | ку́тніх | |
Крыніцы:
ку́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ку́тнік | ку́тнікі | |
| ку́тніка | ку́тнікаў | |
| ку́тніку | ку́тнікам | |
| ку́тнік | ку́тнікі | |
| ку́тнікам | ку́тнікамі | |
| ку́тніку | ку́тніках |
Крыніцы: