Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўназбо́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўназбо́рны	паўназбо́рная	паўназбо́рнае	паўназбо́рныя
Р.	паўназбо́рнага	паўназбо́рнай паўназбо́рнае	паўназбо́рнага	паўназбо́рных
Д.	паўназбо́рнаму	паўназбо́рнай	паўназбо́рнаму	паўназбо́рным
В.	паўназбо́рны (неадуш.) паўназбо́рнага (адуш.)	паўназбо́рную	паўназбо́рнае	паўназбо́рныя (неадуш.) паўназбо́рных (адуш.)
Т.	паўназбо́рным	паўназбо́рнай паўназбо́рнаю	паўназбо́рным	паўназбо́рнымі
М.	паўназбо́рным	паўназбо́рнай	паўназбо́рным	паўназбо́рных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

паўназе́мны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўназе́мны	паўназе́мная	паўназе́мнае	паўназе́мныя
Р.	паўназе́мнага	паўназе́мнай паўназе́мнае	паўназе́мнага	паўназе́мных
Д.	паўназе́мнаму	паўназе́мнай	паўназе́мнаму	паўназе́мным
В.	паўназе́мны (неадуш.) паўназе́мнага (адуш.)	паўназе́мную	паўназе́мнае	паўназе́мныя (неадуш.) паўназе́мных (адуш.)
Т.	паўназе́мным	паўназе́мнай паўназе́мнаю	паўназе́мным	паўназе́мнымі
М.	паўназе́мным	паўназе́мнай	паўназе́мным	паўназе́мных

Крыніцы: piskunou2012.

паўназна́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
паўназна́чна	-	-

паўназна́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўназна́чны	паўназна́чная	паўназна́чнае	паўназна́чныя
Р.	паўназна́чнага	паўназна́чнай паўназна́чнае	паўназна́чнага	паўназна́чных
Д.	паўназна́чнаму	паўназна́чнай	паўназна́чнаму	паўназна́чным
В.	паўназна́чны (неадуш.) паўназна́чнага (адуш.)	паўназна́чную	паўназна́чнае	паўназна́чныя (неадуш.) паўназна́чных (адуш.)
Т.	паўназна́чным	паўназна́чнай паўназна́чнаю	паўназна́чным	паўназна́чнымі
М.	паўназна́чным	паўназна́чнай	паўназна́чным	паўназна́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

паўнако́лерны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўнако́лерны	паўнако́лерная	паўнако́лернае	паўнако́лерныя
Р.	паўнако́лернага	паўнако́лернай паўнако́лернае	паўнако́лернага	паўнако́лерных
Д.	паўнако́лернаму	паўнако́лернай	паўнако́лернаму	паўнако́лерным
В.	паўнако́лерны (неадуш.) паўнако́лернага (адуш.)	паўнако́лерную	паўнако́лернае	паўнако́лерныя (неадуш.) паўнако́лерных (адуш.)
Т.	паўнако́лерным	паўнако́лернай паўнако́лернаю	паўнако́лерным	паўнако́лернымі
М.	паўнако́лерным	паўнако́лернай	паўнако́лерным	паўнако́лерных

Крыніцы: piskunou2012.

паўнакро́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

паўнакро́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
паўнакро́ўна	паўнакро́ўней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

паўнакро́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнакро́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўнакро́ўны	паўнакро́ўная	паўнакро́ўнае	паўнакро́ўныя
Р.	паўнакро́ўнага	паўнакро́ўнай паўнакро́ўнае	паўнакро́ўнага	паўнакро́ўных
Д.	паўнакро́ўнаму	паўнакро́ўнай	паўнакро́ўнаму	паўнакро́ўным
В.	паўнакро́ўны (неадуш.) паўнакро́ўнага (адуш.)	паўнакро́ўную	паўнакро́ўнае	паўнакро́ўныя (неадуш.) паўнакро́ўных (адуш.)
Т.	паўнакро́ўным	паўнакро́ўнай паўнакро́ўнаю	паўнакро́ўным	паўнакро́ўнымі
М.	паўнакро́ўным	паўнакро́ўнай	паўнакро́ўным	паўнакро́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнакро́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	паўнакро́ўны	паўнакро́ўная	паўнакро́ўнае	паўнакро́ўныя
Р.	паўнакро́ўнага	паўнакро́ўнай паўнакро́ўнае	паўнакро́ўнага	паўнакро́ўных
Д.	паўнакро́ўнаму	паўнакро́ўнай	паўнакро́ўнаму	паўнакро́ўным
В.	паўнакро́ўны (неадуш.) паўнакро́ўнага (адуш.)	паўнакро́ўную	паўнакро́ўнае	паўнакро́ўныя (неадуш.) паўнакро́ўных (адуш.)
Т.	паўнакро́ўным	паўнакро́ўнай паўнакро́ўнаю	паўнакро́ўным	паўнакро́ўнымі
М.	паўнакро́ўным	паўнакро́ўнай	паўнакро́ўным	паўнакро́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum