Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

святаму́чаніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. святаму́чаніца святаму́чаніцы
Р. святаму́чаніцы святаму́чаніц
Д. святаму́чаніцы святаму́чаніцам
В. святаму́чаніцу святаму́чаніц
Т. святаму́чаніцай
святаму́чаніцаю		 святаму́чаніцамі
М. святаму́чаніцы святаму́чаніцах

Крыніцы: piskunou2012.

Святапо́лк

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Святапо́лк Святапо́лкі
Р. Святапо́лка Святапо́лкаў
Д. Святапо́лку Святапо́лкам
В. Святапо́лка Святапо́лкаў
Т. Святапо́лкам Святапо́лкамі
М. Святапо́лку Святапо́лках

Святапо́лка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Святапо́лка
Р. Святапо́лкі
Д. Святапо́лцы
В. Святапо́лку
Т. Святапо́лкай
Святапо́лкаю
М. Святапо́лцы

свята́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. свята́р святары́
Р. святара́ святаро́ў
Д. святару́ святара́м
В. святара́ святаро́ў
Т. святаро́м святара́мі
М. святару́ святара́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

святарава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. святарава́нне
Р. святарава́ння
Д. святарава́нню
В. святарава́нне
Т. святарава́ннем
М. святарава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

святарава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. святару́ю святару́ем
2-я ас. святару́еш святару́еце
3-я ас. святару́е святару́юць
Прошлы час
м. святарава́ў святарава́лі
ж. святарава́ла
н. святарава́ла
Загадны лад
2-я ас. святару́й святару́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час святару́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

свята́рка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. свята́рка свята́ркі
Р. свята́ркі свята́рак
Д. свята́рцы свята́ркам
В. свята́рку свята́рак
Т. свята́ркай
свята́ркаю		 свята́ркамі
М. свята́рцы свята́рках

Крыніцы: piskunou2012.

свята́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свята́рны свята́рная свята́рнае свята́рныя
Р. свята́рнага свята́рнай
свята́рнае		 свята́рнага свята́рных
Д. свята́рнаму свята́рнай свята́рнаму свята́рным
В. свята́рны (неадуш.)
свята́рнага (адуш.)		 свята́рную свята́рнае свята́рныя (неадуш.)
свята́рных (адуш.)
Т. свята́рным свята́рнай
свята́рнаю		 свята́рным свята́рнымі
М. свята́рным свята́рнай свята́рным свята́рных

Крыніцы: piskunou2012.

святаро́ў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. святаро́ў святаро́ва святаро́ва святаро́вы
Р. святаро́вага святаро́вай
святаро́вае		 святаро́вага святаро́вых
Д. святаро́ваму святаро́вай святаро́ваму святаро́вым
В. святаро́ў (неадуш.)
святаро́вага (адуш.)		 святаро́ву святаро́ва святаро́вы (неадуш.)
святаро́вых (адуш.)
Т. святаро́вым святаро́вай
святаро́ваю		 святаро́вым святаро́вымі
М. святаро́вым святаро́вай святаро́вым святаро́вых

Крыніцы: piskunou2012.

свята́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. свята́рскі свята́рская свята́рскае свята́рскія
Р. свята́рскага свята́рскай
свята́рскае		 свята́рскага свята́рскіх
Д. свята́рскаму свята́рскай свята́рскаму свята́рскім
В. свята́рскі (неадуш.)
свята́рскага (адуш.)		 свята́рскую свята́рскае свята́рскія (неадуш.)
свята́рскіх (адуш.)
Т. свята́рскім свята́рскай
свята́рскаю		 свята́рскім свята́рскімі
М. свята́рскім свята́рскай свята́рскім свята́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.