Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

паўнаво́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. паўнаво́днасць
Р. паўнаво́днасці
Д. паўнаво́днасці
В. паўнаво́днасць
Т. паўнаво́днасцю
М. паўнаво́днасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

паўнаво́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнаво́дны паўнаво́дная паўнаво́днае паўнаво́дныя
Р. паўнаво́днага паўнаво́днай
паўнаво́днае
паўнаво́днага паўнаво́дных
Д. паўнаво́днаму паўнаво́днай паўнаво́днаму паўнаво́дным
В. паўнаво́дны (неадуш.)
паўнаво́днага (адуш.)
паўнаво́дную паўнаво́днае паўнаво́дныя (неадуш.)
паўнаво́дных (адуш.)
Т. паўнаво́дным паўнаво́днай
паўнаво́днаю
паўнаво́дным паўнаво́днымі
М. паўнаво́дным паўнаво́днай паўнаво́дным паўнаво́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнавясны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнавясны́ паўнавясна́я паўнавясно́е паўнавясны́я
Р. паўнавясно́га паўнавясно́й
паўнавясно́е
паўнавясно́га паўнавясны́х
Д. паўнавясно́му паўнавясно́й паўнавясно́му паўнавясны́м
В. паўнавясны́ (неадуш.)
паўнавясно́га (адуш.)
паўнавясну́ю паўнавясно́е паўнавясны́я (неадуш.)
паўнавясны́х (адуш.)
Т. паўнавясны́м паўнавясно́й
паўнавясно́ю
паўнавясны́м паўнавясны́мі
М. паўнавясны́м паўнавясно́й паўнавясны́м паўнавясны́х

Крыніцы: piskunou2012.

паўнаго́ддзе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. паўнаго́ддзе
Р. паўнаго́ддзя
Д. паўнаго́ддзю
В. паўнаго́ддзе
Т. паўнаго́ддзем
М. паўнаго́ддзі

Крыніцы: piskunou2012.

паўнагру́ды

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнагру́ды паўнагру́дая паўнагру́дае паўнагру́дыя
Р. паўнагру́дага паўнагру́дай
паўнагру́дае
паўнагру́дага паўнагру́дых
Д. паўнагру́даму паўнагру́дай паўнагру́даму паўнагру́дым
В. паўнагру́ды (неадуш.)
паўнагру́дага (адуш.)
паўнагру́дую паўнагру́дае паўнагру́дыя (неадуш.)
паўнагру́дых (адуш.)
Т. паўнагру́дым паўнагру́дай
паўнагру́даю
паўнагру́дым паўнагру́дымі
М. паўнагру́дым паўнагру́дай паўнагру́дым паўнагру́дых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

паўнагу́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
паўнагу́чна паўнагу́чней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

паўнагу́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. паўнагу́чнасць
Р. паўнагу́чнасці
Д. паўнагу́чнасці
В. паўнагу́чнасць
Т. паўнагу́чнасцю
М. паўнагу́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнагу́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнагу́чны паўнагу́чная паўнагу́чнае паўнагу́чныя
Р. паўнагу́чнага паўнагу́чнай
паўнагу́чнае
паўнагу́чнага паўнагу́чных
Д. паўнагу́чнаму паўнагу́чнай паўнагу́чнаму паўнагу́чным
В. паўнагу́чны (неадуш.)
паўнагу́чнага (адуш.)
паўнагу́чную паўнагу́чнае паўнагу́чныя (неадуш.)
паўнагу́чных (адуш.)
Т. паўнагу́чным паўнагу́чнай
паўнагу́чнаю
паўнагу́чным паўнагу́чнымі
М. паўнагу́чным паўнагу́чнай паўнагу́чным паўнагу́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнагу́чча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. паўнагу́чча
Р. паўнагу́чча
Д. паўнагу́ччу
В. паўнагу́чча
Т. паўнагу́ччам
М. паўнагу́ччы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

паўнадзе́йны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнадзе́йны паўнадзе́йная паўнадзе́йнае паўнадзе́йныя
Р. паўнадзе́йнага паўнадзе́йнай
паўнадзе́йнае
паўнадзе́йнага паўнадзе́йных
Д. паўнадзе́йнаму паўнадзе́йнай паўнадзе́йнаму паўнадзе́йным
В. паўнадзе́йны (неадуш.)
паўнадзе́йнага (адуш.)
паўнадзе́йную паўнадзе́йнае паўнадзе́йныя (неадуш.)
паўнадзе́йных (адуш.)
Т. паўнадзе́йным паўнадзе́йнай
паўнадзе́йнаю
паўнадзе́йным паўнадзе́йнымі
М. паўнадзе́йным паўнадзе́йнай паўнадзе́йным паўнадзе́йных

Крыніцы: piskunou2012.