асемянё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асемянё́ны |
асемянё́ная |
асемянё́нае |
асемянё́ныя |
| Р. |
асемянё́нага |
асемянё́най асемянё́нае |
асемянё́нага |
асемянё́ных |
| Д. |
асемянё́наму |
асемянё́най |
асемянё́наму |
асемянё́ным |
| В. |
асемянё́ны (неадуш.) асемянё́нага (адуш.) |
асемянё́ную |
асемянё́нае |
асемянё́ныя (неадуш.) асемянё́ных (адуш.) |
| Т. |
асемянё́ным |
асемянё́най асемянё́наю |
асемянё́ным |
асемянё́нымі |
| М. |
асемянё́ным |
асемянё́най |
асемянё́ным |
асемянё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
асемяні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
асемяні́цца |
асемяня́цца |
| Прошлы час |
| м. |
асемяні́ўся |
асемяні́ліся |
| ж. |
асемяні́лася |
| н. |
асемяні́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
асемяні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асемяню́ |
асемяні́м |
| 2-я ас. |
асемяні́ш |
асеменіце́ |
| 3-я ас. |
асемяні́ць |
асемяня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
асемяні́ў |
асемяні́лі |
| ж. |
асемяні́ла |
| н. |
асемяні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асемяні́ |
асемяні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асемяні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асемяня́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асемяня́льнік |
асемяня́льнікі |
| Р. |
асемяня́льніка |
асемяня́льнікаў |
| Д. |
асемяня́льніку |
асемяня́льнікам |
| В. |
асемяня́льніка |
асемяня́льнікаў |
| Т. |
асемяня́льнікам |
асемяня́льнікамі |
| М. |
асемяня́льніку |
асемяня́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
асемяня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
асемяня́ецца |
асемяня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
асемяня́ўся |
асемяня́ліся |
| ж. |
асемяня́лася |
| н. |
асемяня́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
асемяня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асемяня́ю |
асемяня́ем |
| 2-я ас. |
асемяня́еш |
асемяня́еце |
| 3-я ас. |
асемяня́е |
асемяня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асемяня́ў |
асемяня́лі |
| ж. |
асемяня́ла |
| н. |
асемяня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асемяня́й |
асемяня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
асемяня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
асе́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асе́нены |
асе́неная |
асе́ненае |
асе́неныя |
| Р. |
асе́ненага |
асе́ненай асе́ненае |
асе́ненага |
асе́неных |
| Д. |
асе́ненаму |
асе́ненай |
асе́ненаму |
асе́неным |
| В. |
асе́нены асе́ненага |
асе́неную |
асе́ненае |
асе́неныя |
| Т. |
асе́неным |
асе́ненай асе́ненаю |
асе́неным |
асе́ненымі |
| М. |
асе́неным |
асе́ненай |
асе́неным |
асе́неных |
Кароткая форма: асе́нена.
Крыніцы:
krapivabr2012.
асенізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
асенізава́ны |
асенізава́ная |
асенізава́нае |
асенізава́ныя |
| Р. |
асенізава́нага |
асенізава́най асенізава́нае |
асенізава́нага |
асенізава́ных |
| Д. |
асенізава́наму |
асенізава́най |
асенізава́наму |
асенізава́ным |
| В. |
асенізава́ны (неадуш.) асенізава́нага (адуш.) |
асенізава́ную |
асенізава́нае |
асенізава́ныя (неадуш.) асенізава́ных (адуш.) |
| Т. |
асенізава́ным |
асенізава́най асенізава́наю |
асенізава́ным |
асенізава́нымі |
| М. |
асенізава́ным |
асенізава́най |
асенізава́ным |
асенізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.