асемяня́льны
прыметнік, адносны
| асемяня́льны | асемяня́льная | асемяня́льнае | асемяня́льныя | |
| асемяня́льнага | асемяня́льнай асемяня́льнае |
асемяня́льнага | асемяня́льных | |
| асемяня́льнаму | асемяня́льнай | асемяня́льнаму | асемяня́льным | |
| асемяня́льны ( асемяня́льнага ( |
асемяня́льную | асемяня́льнае | асемяня́льныя ( асемяня́льных ( |
|
| асемяня́льным | асемяня́льнай асемяня́льнаю |
асемяня́льным | асемяня́льнымі | |
| асемяня́льным | асемяня́льнай | асемяня́льным | асемяня́льных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)