Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

расстыко́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. расстыко́ваны расстыко́ваная расстыко́ванае расстыко́ваныя
Р. расстыко́ванага расстыко́ванай
расстыко́ванае
расстыко́ванага расстыко́ваных
Д. расстыко́ванаму расстыко́ванай расстыко́ванаму расстыко́ваным
В. расстыко́ваны
расстыко́ванага
расстыко́ваную расстыко́ванае расстыко́ваныя
расстыко́ваных
Т. расстыко́ваным расстыко́ванай
расстыко́ванаю
расстыко́ваным расстыко́ванымі
М. расстыко́ваным расстыко́ванай расстыко́ваным расстыко́ваных

Кароткая форма: расстыко́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

расстыко́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расстыко́ўваюся расстыко́ўваемся
2-я ас. расстыко́ўваешся расстыко́ўваецеся
3-я ас. расстыко́ўваецца расстыко́ўваюцца
Прошлы час
м. расстыко́ўваўся расстыко́ўваліся
ж. расстыко́ўвалася
н. расстыко́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. расстыко́ўвайся расстыко́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час расстыко́ўваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

расстыко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расстыко́ўваю расстыко́ўваем
2-я ас. расстыко́ўваеш расстыко́ўваеце
3-я ас. расстыко́ўвае расстыко́ўваюць
Прошлы час
м. расстыко́ўваў расстыко́ўвалі
ж. расстыко́ўвала
н. расстыко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. расстыко́ўвай расстыко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расстыко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

расстыко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. расстыко́ўка расстыко́ўкі
Р. расстыко́ўкі расстыко́вак
Д. расстыко́ўцы расстыко́ўкам
В. расстыко́ўку расстыко́ўкі
Т. расстыко́ўкай
расстыко́ўкаю
расстыко́ўкамі
М. расстыко́ўцы расстыко́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рассу́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рассу́джаны рассу́джаная рассу́джанае рассу́джаныя
Р. рассу́джанага рассу́джанай
рассу́джанае
рассу́джанага рассу́джаных
Д. рассу́джанаму рассу́джанай рассу́джанаму рассу́джаным
В. рассу́джаны (неадуш.)
рассу́джанага (адуш.)
рассу́джаную рассу́джанае рассу́джаныя (неадуш.)
рассу́джаных (адуш.)
Т. рассу́джаным рассу́джанай
рассу́джанаю
рассу́джаным рассу́джанымі
М. рассу́джаным рассу́джанай рассу́джаным рассу́джаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

рассу́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рассу́джаны рассу́джаная рассу́джанае рассу́джаныя
Р. рассу́джанага рассу́джанай
рассу́джанае
рассу́джанага рассу́джаных
Д. рассу́джанаму рассу́джанай рассу́джанаму рассу́джаным
В. рассу́джаны (неадуш.)
рассу́джанага (адуш.)
рассу́джаную рассу́джанае рассу́джаныя (неадуш.)
рассу́джаных (адуш.)
Т. рассу́джаным рассу́джанай
рассу́джанаю
рассу́джаным рассу́джанымі
М. рассу́джаным рассу́джанай рассу́джаным рассу́джаных

Кароткая форма: рассу́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

рассуджа́ць

‘разбіраючы абставіны, факты, устанаўліваць, хто правы, хто вінаваты (рассуджаць паміж кім-небудзь і кім-небудзь); разважаць, рашаць (рассуджаць спрэчку, рассуджаць паводле справядлівасці)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. рассуджа́ю рассуджа́ем
2-я ас. рассуджа́еш рассуджа́еце
3-я ас. рассуджа́е рассуджа́юць
Прошлы час
м. рассуджа́ў рассуджа́лі
ж. рассуджа́ла
н. рассуджа́ла
Загадны лад
2-я ас. рассуджа́й рассуджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час рассуджа́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

рассу́джваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. рассу́джваю рассу́джваем
2-я ас. рассу́джваеш рассу́джваеце
3-я ас. рассу́джвае рассу́джваюць
Прошлы час
м. рассу́джваў рассу́джвалі
ж. рассу́джвала
н. рассу́джвала
Загадны лад
2-я ас. рассу́джвай рассу́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час рассу́джваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рассуджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. рассуджэ́нне
Р. рассуджэ́ння
Д. рассуджэ́нню
В. рассуджэ́нне
Т. рассуджэ́ннем
М. рассуджэ́нні

Крыніцы: piskunou2012.

рассудзі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. рассуджу́ рассу́дзім
2-я ас. рассу́дзіш рассу́дзіце
3-я ас. рассу́дзіць рассу́дзяць
Прошлы час
м. рассудзі́ў рассудзі́лі
ж. рассудзі́ла
н. рассудзі́ла
Загадны лад
2-я ас. рассудзі́ рассудзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час рассудзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.