Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

пату́пванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пату́пванне
Р. пату́пвання
Д. пату́пванню
В. пату́пванне
Т. пату́пваннем
М. пату́пванні

Крыніцы: piskunou2012.

пату́пваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пату́пваю пату́пваем
2-я ас. пату́пваеш пату́пваеце
3-я ас. пату́пвае пату́пваюць
Прошлы час
м. пату́пваў пату́пвалі
ж. пату́пвала
н. пату́пвала
Загадны лад
2-я ас. пату́пвай пату́пвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пату́пваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пату́піцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пату́плюся пату́пімся
2-я ас. пату́пішся пату́піцеся
3-я ас. пату́піцца пату́пяцца
Прошлы час
м. пату́піўся пату́піліся
ж. пату́пілася
н. пату́пілася

Крыніцы: tsbm1984.

патупі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пату́піцца пату́пяцца
Прошлы час
м. патупі́ўся патупі́ліся
ж. патупі́лася
н. патупі́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час патупі́ўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пату́піць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пату́плю пату́пім
2-я ас. пату́піш пату́піце
3-я ас. пату́піць пату́пяць
Прошлы час
м. пату́піў пату́пілі
ж. пату́піла
н. пату́піла
Дзеепрыслоўе
прош. час пату́піўшы

Крыніцы: tsbm1984.

патупі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. патуплю́ пату́пім
2-я ас. пату́піш пату́піце
3-я ас. пату́піць пату́пяць
Прошлы час
м. патупі́ў патупі́лі
ж. патупі́ла
н. патупі́ла
Загадны лад
2-я ас. патупі́ патупі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час патупі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пату́пы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пату́пы
Р. Пату́п
Пату́паў
Д. Пату́пам
В. Пату́пы
Т. Пату́памі
М. Пату́пах

патура́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патура́льнік патура́льнікі
Р. патура́льніка патура́льнікаў
Д. патура́льніку патура́льнікам
В. патура́льніка патура́льнікаў
Т. патура́льнікам патура́льнікамі
М. патура́льніку патура́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патура́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. патура́льніца патура́льніцы
Р. патура́льніцы патура́льніц
Д. патура́льніцы патура́льніцам
В. патура́льніцу патура́льніц
Т. патура́льніцай
патура́льніцаю		 патура́льніцамі
М. патура́льніцы патура́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патура́льніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. патура́льніцкі патура́льніцкая патура́льніцкае патура́льніцкія
Р. патура́льніцкага патура́льніцкай
патура́льніцкае		 патура́льніцкага патура́льніцкіх
Д. патура́льніцкаму патура́льніцкай патура́льніцкаму патура́льніцкім
В. патура́льніцкі (неадуш.)
патура́льніцкага (адуш.)		 патура́льніцкую патура́льніцкае патура́льніцкія (неадуш.)
патура́льніцкіх (адуш.)
Т. патура́льніцкім патура́льніцкай
патура́льніцкаю		 патура́льніцкім патура́льніцкімі
М. патура́льніцкім патура́льніцкай патура́льніцкім патура́льніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.