Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

патро́мкванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. патро́мкванне
Р. патро́мквання
Д. патро́мкванню
В. патро́мкванне
Т. патро́мкваннем
М. патро́мкванні

Крыніцы: piskunou2012.

патро́мкваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. патро́мкваю патро́мкваем
2-я ас. патро́мкваеш патро́мкваеце
3-я ас. патро́мквае патро́мкваюць
Прошлы час
м. патро́мкваў патро́мквалі
ж. патро́мквала
н. патро́мквала
Загадны лад
2-я ас. патро́мквай патро́мквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час патро́мкваючы

Крыніцы: piskunou2012.

патро́н

‘апякун; гаспадар фірмы’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патро́н патро́ны
Р. патро́на патро́наў
Д. патро́ну патро́нам
В. патро́на патро́наў
Т. патро́нам патро́намі
М. патро́не патро́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

патро́н

‘гільза; частка электрычнага прыстасавання, куды ўкручваецца лямпачка; у такарным станку’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патро́н патро́ны
Р. патро́на патро́наў
Д. патро́ну патро́нам
В. патро́н патро́ны
Т. патро́нам патро́намі
М. патро́не патро́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

патронатрыма́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патронатрыма́льнік патронатрыма́льнікі
Р. патронатрыма́льніка патронатрыма́льнікаў
Д. патронатрыма́льніку патронатрыма́льнікам
В. патронатрыма́льнік патронатрыма́льнікі
Т. патронатрыма́льнікам патронатрыма́льнікамі
М. патронатрыма́льніку патронатрыма́льніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

патро́нім

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патро́нім патро́німы
Р. патро́німа патро́німаў
Д. патро́німу патро́німам
В. патро́нім патро́німы
Т. патро́німам патро́німамі
М. патро́німе патро́німах

Крыніцы: piskunou2012.

патро́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патро́ннік патро́ннікі
Р. патро́нніка патро́ннікаў
Д. патро́нніку патро́ннікам
В. патро́ннік патро́ннікі
Т. патро́ннікам патро́ннікамі
М. патро́нніку патро́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патро́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. патро́нны патро́нная патро́ннае патро́нныя
Р. патро́ннага патро́ннай
патро́ннае
патро́ннага патро́нных
Д. патро́ннаму патро́ннай патро́ннаму патро́нным
В. патро́нны (неадуш.)
патро́ннага (адуш.)
патро́нную патро́ннае патро́нныя (неадуш.)
патро́нных (адуш.)
Т. патро́нным патро́ннай
патро́ннаю
патро́нным патро́ннымі
М. патро́нным патро́ннай патро́нным патро́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патро́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. патро́ншчык патро́ншчыкі
Р. патро́ншчыка патро́ншчыкаў
Д. патро́ншчыку патро́ншчыкам
В. патро́ншчыка патро́ншчыкаў
Т. патро́ншчыкам патро́ншчыкамі
М. патро́ншчыку патро́ншчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

патро́паць

‘пабрыкаць; пабіць, пакалашмаціць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. патро́паю патро́паем
2-я ас. патро́паеш патро́паеце
3-я ас. патро́пае патро́паюць
Прошлы час
м. патро́паў патро́палі
ж. патро́пала
н. патро́пала
Загадны лад
2-я ас. патро́пай патро́пайце
Дзеепрыслоўе
прош. час патро́паўшы

Крыніцы: piskunou2012.