суфле́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суфле́ |
суфле́ |
| Р. |
суфле́ |
суфле́ |
| Д. |
суфле́ |
суфле́ |
| В. |
суфле́ |
суфле́ |
| Т. |
суфле́ |
суфле́ |
| М. |
суфле́ |
суфле́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
суфлё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суфлё́р |
суфлё́ры |
| Р. |
суфлё́ра |
суфлё́раў |
| Д. |
суфлё́ру |
суфлё́рам |
| В. |
суфлё́ра |
суфлё́раў |
| Т. |
суфлё́рам |
суфлё́рамі |
| М. |
суфлё́ру |
суфлё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
суфлё́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суфлё́рка |
суфлё́ркі |
| Р. |
суфлё́ркі |
суфлё́рак |
| Д. |
суфлё́рцы |
суфлё́ркам |
| В. |
суфлё́рку |
суфлё́рак |
| Т. |
суфлё́ркай суфлё́ркаю |
суфлё́ркамі |
| М. |
суфлё́рцы |
суфлё́рках |
Крыніцы:
piskunou2012.
суфлё́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
суфлё́рскі |
суфлё́рская |
суфлё́рскае |
суфлё́рскія |
| Р. |
суфлё́рскага |
суфлё́рскай суфлё́рскае |
суфлё́рскага |
суфлё́рскіх |
| Д. |
суфлё́рскаму |
суфлё́рскай |
суфлё́рскаму |
суфлё́рскім |
| В. |
суфлё́рскі (неадуш.) суфлё́рскага (адуш.) |
суфлё́рскую |
суфлё́рскае |
суфлё́рскія (неадуш.) суфлё́рскіх (адуш.) |
| Т. |
суфлё́рскім |
суфлё́рскай суфлё́рскаю |
суфлё́рскім |
суфлё́рскімі |
| М. |
суфлё́рскім |
суфлё́рскай |
суфлё́рскім |
суфлё́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
суфлё́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
суфлё́рства |
| Р. |
суфлё́рства |
| Д. |
суфлё́рству |
| В. |
суфлё́рства |
| Т. |
суфлё́рствам |
| М. |
суфлё́рстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
суфлё́рыць
‘суфлёрыць каму-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
суфлё́ру |
суфлё́рым |
| 2-я ас. |
суфлё́рыш |
суфлё́рыце |
| 3-я ас. |
суфлё́рыць |
суфлё́раць |
| Прошлы час |
| м. |
суфлё́рыў |
суфлё́рылі |
| ж. |
суфлё́рыла |
| н. |
суфлё́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
суфлё́р |
суфлё́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
суфлё́рачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
суфлі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
суфлі́раванне |
| Р. |
суфлі́равання |
| Д. |
суфлі́раванню |
| В. |
суфлі́раванне |
| Т. |
суфлі́раваннем |
| М. |
суфлі́раванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
суфлі́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
суфлі́рую |
суфлі́руем |
| 2-я ас. |
суфлі́руеш |
суфлі́руеце |
| 3-я ас. |
суфлі́руе |
суфлі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
суфлі́раваў |
суфлі́равалі |
| ж. |
суфлі́равала |
| н. |
суфлі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
суфлі́руй |
суфлі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
суфлі́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
суфля́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суфля́р |
суфля́ры |
| Р. |
суфля́ру |
суфля́раў |
| Д. |
суфля́ру |
суфля́рам |
| В. |
суфля́р |
суфля́ры |
| Т. |
суфля́рам |
суфля́рамі |
| М. |
суфля́ры |
суфля́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.