выцяжны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выцяжны́ |
выцяжна́я |
выцяжно́е |
выцяжны́я |
| Р. |
выцяжно́га |
выцяжно́й выцяжно́е |
выцяжно́га |
выцяжны́х |
| Д. |
выцяжно́му |
выцяжно́й |
выцяжно́му |
выцяжны́м |
| В. |
выцяжны́ (неадуш.) выцяжно́га (адуш.) |
выцяжну́ю |
выцяжно́е |
выцяжны́я (неадуш.) выцяжны́х (адуш.) |
| Т. |
выцяжны́м |
выцяжно́й выцяжно́ю |
выцяжны́м |
выцяжны́мі |
| М. |
выцяжны́м |
выцяжно́й |
выцяжны́м |
выцяжны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́цяжыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́цяжу |
вы́цяжым |
| 2-я ас. |
вы́цяжыш |
вы́цяжыце |
| 3-я ас. |
вы́цяжыць |
вы́цяжаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́цяжыў |
вы́цяжылі |
| ж. |
вы́цяжыла |
| н. |
вы́цяжыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́цяжы |
вы́цяжыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́цяжыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выцяжэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выцяжэ́нне |
| Р. |
выцяжэ́ння |
| Д. |
выцяжэ́нню |
| В. |
выцяжэ́нне |
| Т. |
выцяжэ́ннем |
| М. |
выцяжэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выцяка́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выцяка́нне |
| Р. |
выцяка́ння |
| Д. |
выцяка́нню |
| В. |
выцяка́нне |
| Т. |
выцяка́ннем |
| М. |
выцяка́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выцяка́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выцяка́е |
выцяка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
выцяка́ў |
выцяка́лі |
| ж. |
выцяка́ла |
| н. |
выцяка́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выцяка́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выцяка́ючы |
выцяка́ючая |
выцяка́ючае |
выцяка́ючыя |
| Р. |
выцяка́ючага |
выцяка́ючай выцяка́ючае |
выцяка́ючага |
выцяка́ючых |
| Д. |
выцяка́ючаму |
выцяка́ючай |
выцяка́ючаму |
выцяка́ючым |
| В. |
выцяка́ючы выцяка́ючага |
выцяка́ючую |
выцяка́ючае |
выцяка́ючыя |
| Т. |
выцяка́ючым |
выцяка́ючай выцяка́ючаю |
выцяка́ючым |
выцяка́ючымі |
| М. |
выцяка́ючым |
выцяка́ючай |
выцяка́ючым |
выцяка́ючых |
выцяле́нькваць
‘цінькаць, спяваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выцяле́нькваю |
выцяле́нькваем |
| 2-я ас. |
выцяле́нькваеш |
выцяле́нькваеце |
| 3-я ас. |
выцяле́ньквае |
выцяле́нькваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выцяле́нькваў |
выцяле́ньквалі |
| ж. |
выцяле́ньквала |
| н. |
выцяле́ньквала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выцяле́ньквай |
выцяле́ньквайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выцяле́нькваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́цяміць
‘уцяміць, зразумець што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́цямлю |
вы́цямім |
| 2-я ас. |
вы́цяміш |
вы́цяміце |
| 3-я ас. |
вы́цяміць |
вы́цямяць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́цяміў |
вы́цямілі |
| ж. |
вы́цяміла |
| н. |
вы́цяміла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́цямі |
вы́цяміце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́цяміўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выцяру́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выцяру́шванне |
| Р. |
выцяру́швання |
| Д. |
выцяру́шванню |
| В. |
выцяру́шванне |
| Т. |
выцяру́шваннем |
| М. |
выцяру́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выцяру́швацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
выцяру́шваецца |
выцяру́шваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выцяру́шваўся |
выцяру́шваліся |
| ж. |
выцяру́швалася |
| н. |
выцяру́швалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.