выцяру́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| выцяру́шванне | |
| выцяру́швання | |
| выцяру́шванню | |
| выцяру́шванне | |
| выцяру́шваннем | |
| выцяру́шванні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)