Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прыправа́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыправа́е прыправа́юць
Прошлы час
м. прыправа́ў прыправа́лі
ж. прыправа́ла
н. прыправа́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыпра́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпра́вачны прыпра́вачная прыпра́вачнае прыпра́вачныя
Р. прыпра́вачнага прыпра́вачнай
прыпра́вачнае		 прыпра́вачнага прыпра́вачных
Д. прыпра́вачнаму прыпра́вачнай прыпра́вачнаму прыпра́вачным
В. прыпра́вачны (неадуш.)
прыпра́вачнага (адуш.)		 прыпра́вачную прыпра́вачнае прыпра́вачныя (неадуш.)
прыпра́вачных (адуш.)
Т. прыпра́вачным прыпра́вачнай
прыпра́вачнаю		 прыпра́вачным прыпра́вачнымі
М. прыпра́вачным прыпра́вачнай прыпра́вачным прыпра́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпра́віць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпра́ўлю прыпра́вім
2-я ас. прыпра́віш прыпра́віце
3-я ас. прыпра́віць прыпра́вяць
Прошлы час
м. прыпра́віў прыпра́вілі
ж. прыпра́віла
н. прыпра́віла
Загадны лад
2-я ас. прыпра́ў прыпра́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпра́віўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпрага́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыпрага́нне
Р. прыпрага́ння
Д. прыпрага́нню
В. прыпрага́нне
Т. прыпрага́ннем
М. прыпрага́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпрага́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыпрага́юся прыпрага́емся
2-я ас. прыпрага́ешся прыпрага́ецеся
3-я ас. прыпрага́ецца прыпрага́юцца
Прошлы час
м. прыпрага́ўся прыпрага́ліся
ж. прыпрага́лася
н. прыпрага́лася
Загадны лад
2-я ас. прыпрага́йся прыпрага́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыпрага́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпрага́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыпрага́ю прыпрага́ем
2-я ас. прыпрага́еш прыпрага́еце
3-я ас. прыпрага́е прыпрага́юць
Прошлы час
м. прыпрага́ў прыпрага́лі
ж. прыпрага́ла
н. прыпрага́ла
Загадны лад
2-я ас. прыпрага́й прыпрага́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыпрага́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпра́дзены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпра́дзены прыпра́дзеная прыпра́дзенае прыпра́дзеныя
Р. прыпра́дзенага прыпра́дзенай
прыпра́дзенае		 прыпра́дзенага прыпра́дзеных
Д. прыпра́дзенаму прыпра́дзенай прыпра́дзенаму прыпра́дзеным
В. прыпра́дзены (неадуш.)
прыпра́дзенага (адуш.)		 прыпра́дзеную прыпра́дзенае прыпра́дзеныя (неадуш.)
прыпра́дзеных (адуш.)
Т. прыпра́дзеным прыпра́дзенай
прыпра́дзенаю		 прыпра́дзеным прыпра́дзенымі
М. прыпра́дзеным прыпра́дзенай прыпра́дзеным прыпра́дзеных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпра́дзены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпра́дзены прыпра́дзеная прыпра́дзенае прыпра́дзеныя
Р. прыпра́дзенага прыпра́дзенай
прыпра́дзенае		 прыпра́дзенага прыпра́дзеных
Д. прыпра́дзенаму прыпра́дзенай прыпра́дзенаму прыпра́дзеным
В. прыпра́дзены (неадуш.)
прыпра́дзенага (адуш.)		 прыпра́дзеную прыпра́дзенае прыпра́дзеныя (неадуш.)
прыпра́дзеных (адуш.)
Т. прыпра́дзеным прыпра́дзенай
прыпра́дзенаю		 прыпра́дзеным прыпра́дзенымі
М. прыпра́дзеным прыпра́дзенай прыпра́дзеным прыпра́дзеных

Кароткая форма: прыпра́дзена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пры́пражка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пры́пражка пры́пражкі
Р. пры́пражкі пры́пражак
Д. пры́пражцы пры́пражкам
В. пры́пражку пры́пражкі
Т. пры́пражкай
пры́пражкаю		 пры́пражкамі
М. пры́пражцы пры́пражках

Крыніцы: piskunou2012.

прыпражны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпражны́ прыпражна́я прыпражно́е прыпражны́я
Р. прыпражно́га прыпражно́й
прыпражно́е		 прыпражно́га прыпражны́х
Д. прыпражно́му прыпражно́й прыпражно́му прыпражны́м
В. прыпражны́ (неадуш.)
прыпражно́га (адуш.)		 прыпражну́ю прыпражно́е прыпражны́я (неадуш.)
прыпражны́х (адуш.)
Т. прыпражны́м прыпражно́й
прыпражно́ю		 прыпражны́м прыпражны́мі
М. прыпражны́м прыпражно́й прыпражны́м прыпражны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.