Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прыпо́знівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыпо́зніваюся прыпо́зніваемся
2-я ас. прыпо́зніваешся прыпо́зніваецеся
3-я ас. прыпо́зніваецца прыпо́зніваюцца
Прошлы час
м. прыпо́зніваўся прыпо́зніваліся
ж. прыпо́знівалася
н. прыпо́знівалася
Загадны лад
2-я ас. прыпо́знівайся прыпо́знівайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыпо́зніваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

прыпо́й

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыпо́й
Р. прыпо́ю
Д. прыпо́ю
В. прыпо́й
Т. прыпо́ем
М. прыпо́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпо́йваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпо́йваю прыпо́йваем
2-я ас. прыпо́йваеш прыпо́йваеце
3-я ас. прыпо́йвае прыпо́йваюць
Прошлы час
м. прыпо́йваў прыпо́йвалі
ж. прыпо́йвала
н. прыпо́йвала
Загадны лад
2-я ас. прыпо́йвай прыпо́йвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпо́йваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прыпо́йменны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпо́йменны прыпо́йменная прыпо́йменнае прыпо́йменныя
Р. прыпо́йменнага прыпо́йменнай
прыпо́йменнае		 прыпо́йменнага прыпо́йменных
Д. прыпо́йменнаму прыпо́йменнай прыпо́йменнаму прыпо́йменным
В. прыпо́йменны (неадуш.)
прыпо́йменнага (адуш.)		 прыпо́йменную прыпо́йменнае прыпо́йменныя (неадуш.)
прыпо́йменных (адуш.)
Т. прыпо́йменным прыпо́йменнай
прыпо́йменнаю		 прыпо́йменным прыпо́йменнымі
М. прыпо́йменным прыпо́йменнай прыпо́йменным прыпо́йменных

Крыніцы: piskunou2012.

прыпо́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпо́йны прыпо́йная прыпо́йнае прыпо́йныя
Р. прыпо́йнага прыпо́йнай
прыпо́йнае		 прыпо́йнага прыпо́йных
Д. прыпо́йнаму прыпо́йнай прыпо́йнаму прыпо́йным
В. прыпо́йны прыпо́йную прыпо́йнае прыпо́йныя
Т. прыпо́йным прыпо́йнай
прыпо́йнаю		 прыпо́йным прыпо́йнымі
М. прыпо́йным прыпо́йнай прыпо́йным прыпо́йных

Крыніцы: tsblm1996.

прыпо́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыпо́л прыпо́лы
Р. прыпо́лу прыпо́лаў
Д. прыпо́лу прыпо́лам
В. прыпо́л прыпо́лы
Т. прыпо́лам прыпо́ламі
М. прыпо́ле прыпо́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыпо́лак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыпо́лак прыпо́лкі
Р. прыпо́лка прыпо́лкаў
Д. прыпо́лку прыпо́лкам
В. прыпо́лак прыпо́лкі
Т. прыпо́лкам прыпо́лкамі
М. прыпо́лку прыпо́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыпо́лік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыпо́лік прыпо́лікі
Р. прыпо́ліку прыпо́лікаў
Д. прыпо́ліку прыпо́лікам
В. прыпо́лік прыпо́лікі
Т. прыпо́лікам прыпо́лікамі
М. прыпо́ліку прыпо́ліках

Крыніцы: piskunou2012.

прыпо́лле

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прыпо́лле прыпо́ллі
Р. прыпо́лля прыпо́лляў
Д. прыпо́ллю прыпо́ллям
В. прыпо́лле прыпо́ллі
Т. прыпо́ллем прыпо́ллямі
М. прыпо́ллі прыпо́ллях

Крыніцы: piskunou2012.

прыпо́люсны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыпо́люсны прыпо́люсная прыпо́люснае прыпо́люсныя
Р. прыпо́люснага прыпо́люснай
прыпо́люснае		 прыпо́люснага прыпо́люсных
Д. прыпо́люснаму прыпо́люснай прыпо́люснаму прыпо́люсным
В. прыпо́люсны (неадуш.)
прыпо́люснага (адуш.)		 прыпо́люсную прыпо́люснае прыпо́люсныя (неадуш.)
прыпо́люсных (адуш.)
Т. прыпо́люсным прыпо́люснай
прыпо́люснаю		 прыпо́люсным прыпо́люснымі
М. прыпо́люсным прыпо́люснай прыпо́люсным прыпо́люсных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.