прыпра́жыць
‘апрацаваць што-небудзь моцным жарам; пачаць моцна пячы (пра сонца) каго-небудзь, што-небудзь (прыпражыць галаву) і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыпра́жу | прыпра́жым | |
| прыпра́жыш | прыпра́жыце | |
| прыпра́жыць | прыпра́жаць | |
| Прошлы час | ||
| прыпра́жыў | прыпра́жылі | |
| прыпра́жыла | ||
| прыпра́жыла | ||
| Загадны лад | ||
| прыпра́ж | прыпра́жце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыпра́жыўшы | ||
Крыніцы:
прыпра́сці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыпраду́ | прыпрадзё́м | |
| прыпрадзе́ш | прыпрадзяце́ | |
| прыпрадзе́ | прыпраду́ць | |
| Прошлы час | ||
| прыпра́ў | прыпра́лі | |
| прыпра́ла | ||
| прыпра́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прыпрадзі́ | прыпрадзі́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыпра́ўшы | ||
Крыніцы:
прыпра́таць
‘пачысціць, прыбраць, прыхаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (прыпратаць у пакоі)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прыпра́таю | прыпра́таем | |
| прыпра́таеш | прыпра́таеце | |
| прыпра́тае | прыпра́таюць | |
| Прошлы час | ||
| прыпра́таў | прыпра́талі | |
| прыпра́тала | ||
| прыпра́тала | ||
| Загадны лад | ||
| прыпра́тай | прыпра́тайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыпра́таўшы | ||
Крыніцы:
прыпра́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прыпра́ўка | |
| прыпра́ўкі | |
| прыпра́ўцы | |
| прыпра́ўку | |
| прыпра́ўкай прыпра́ўкаю |
|
| прыпра́ўцы |
Крыніцы:
прыпраўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыпраўле́нне | |
| прыпраўле́ння | |
| прыпраўле́нню | |
| прыпраўле́нне | |
| прыпраўле́ннем | |
| прыпраўле́нні |
Крыніцы:
прыпра́ўлены
прыметнік, адносны
| прыпра́ўлены | прыпра́ўленая | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя | |
| прыпра́ўленага | прыпра́ўленай прыпра́ўленае |
прыпра́ўленага | прыпра́ўленых | |
| прыпра́ўленаму | прыпра́ўленай | прыпра́ўленаму | прыпра́ўленым | |
| прыпра́ўлены ( прыпра́ўленага ( |
прыпра́ўленую | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя ( прыпра́ўленых ( |
|
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай прыпра́ўленаю |
прыпра́ўленым | прыпра́ўленымі | |
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай | прыпра́ўленым | прыпра́ўленых | |
Крыніцы:
прыпра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| прыпра́ўлены | прыпра́ўленая | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя | |
| прыпра́ўленага | прыпра́ўленай прыпра́ўленае |
прыпра́ўленага | прыпра́ўленых | |
| прыпра́ўленаму | прыпра́ўленай | прыпра́ўленаму | прыпра́ўленым | |
| прыпра́ўлены ( прыпра́ўленага ( |
прыпра́ўленую | прыпра́ўленае | прыпра́ўленыя ( прыпра́ўленых ( |
|
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай прыпра́ўленаю |
прыпра́ўленым | прыпра́ўленымі | |
| прыпра́ўленым | прыпра́ўленай | прыпра́ўленым | прыпра́ўленых | |
Кароткая форма: прыпра́ўлена.
Крыніцы:
прыпраўля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыпраўля́нне | |
| прыпраўля́ння | |
| прыпраўля́нню | |
| прыпраўля́нне | |
| прыпраўля́ннем | |
| прыпраўля́нні |
Крыніцы:
прыпраўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| прыпраўля́ецца | прыпраўля́юцца | |
| Прошлы час | ||
| прыпраўля́ўся | прыпраўля́ліся | |
| прыпраўля́лася | ||
| прыпраўля́лася | ||
Крыніцы:
прыпраўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| прыпраўля́ю | прыпраўля́ем | |
| прыпраўля́еш | прыпраўля́еце | |
| прыпраўля́е | прыпраўля́юць | |
| Прошлы час | ||
| прыпраўля́ў | прыпраўля́лі | |
| прыпраўля́ла | ||
| прыпраўля́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прыпраўля́й | прыпраўля́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыпраўля́ючы | ||
Крыніцы: