прыдабы́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыдабы́ты |
прыдабы́тая |
прыдабы́тае |
прыдабы́тыя |
| Р. |
прыдабы́тага |
прыдабы́тай прыдабы́тае |
прыдабы́тага |
прыдабы́тых |
| Д. |
прыдабы́таму |
прыдабы́тай |
прыдабы́таму |
прыдабы́тым |
| В. |
прыдабы́ты (неадуш.) прыдабы́тага (адуш.) |
прыдабы́тую |
прыдабы́тае |
прыдабы́тыя (неадуш.) прыдабы́тых (адуш.) |
| Т. |
прыдабы́тым |
прыдабы́тай прыдабы́таю |
прыдабы́тым |
прыдабы́тымі |
| М. |
прыдабы́тым |
прыдабы́тай |
прыдабы́тым |
прыдабы́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыдабы́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыдабы́ты |
прыдабы́тая |
прыдабы́тае |
прыдабы́тыя |
| Р. |
прыдабы́тага |
прыдабы́тай прыдабы́тае |
прыдабы́тага |
прыдабы́тых |
| Д. |
прыдабы́таму |
прыдабы́тай |
прыдабы́таму |
прыдабы́тым |
| В. |
прыдабы́ты (неадуш.) прыдабы́тага (адуш.) |
прыдабы́тую |
прыдабы́тае |
прыдабы́тыя (неадуш.) прыдабы́тых (адуш.) |
| Т. |
прыдабы́тым |
прыдабы́тай прыдабы́таю |
прыдабы́тым |
прыдабы́тымі |
| М. |
прыдабы́тым |
прыдабы́тай |
прыдабы́тым |
прыдабы́тых |
Кароткая форма: прыдабы́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыдабы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыдабу́ду |
прыдабу́дзем |
| 2-я ас. |
прыдабу́дзеш |
прыдабу́дзеце |
| 3-я ас. |
прыдабу́дзе |
прыдабу́дуць |
| Прошлы час |
| м. |
прыдабы́ў |
прыдабылі́ |
| ж. |
прыдабыла́ |
| н. |
прыдабыла́ прыдабыло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыдабу́дзь |
прыдабу́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыдабы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыдава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыдава́нне |
| Р. |
прыдава́ння |
| Д. |
прыдава́нню |
| В. |
прыдава́нне |
| Т. |
прыдава́ннем |
| М. |
прыдава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
прыдава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыдаюся |
прыдаёмся |
| 2-я ас. |
прыдае́шся |
прыдаяце́ся |
| 3-я ас. |
прыдае́цца |
прыдаю́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прыдава́ўся |
прыдава́ліся |
| ж. |
прыдава́лася |
| н. |
прыдава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыдаючы́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
прыдава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыдаю́ |
прыдаё́м |
| 2-я ас. |
прыдае́ш |
прыдаяце́ |
| 3-я ас. |
прыдае́ |
прыдаю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыдава́ў |
прыдава́лі |
| ж. |
прыдава́ла |
| н. |
прыдава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыдава́й |
прыдава́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыдаючы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыда́дзены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыда́дзены |
прыда́дзеная |
прыда́дзенае |
прыда́дзеныя |
| Р. |
прыда́дзенага |
прыда́дзенай прыда́дзенае |
прыда́дзенага |
прыда́дзеных |
| Д. |
прыда́дзенаму |
прыда́дзенай |
прыда́дзенаму |
прыда́дзеным |
| В. |
прыда́дзены (неадуш.) прыда́дзенага (адуш.) |
прыда́дзеную |
прыда́дзенае |
прыда́дзеныя (неадуш.) прыда́дзеных (адуш.) |
| Т. |
прыда́дзеным |
прыда́дзенай прыда́дзенаю |
прыда́дзеным |
прыда́дзенымі |
| М. |
прыда́дзеным |
прыда́дзенай |
прыда́дзеным |
прыда́дзеных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыда́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыда́дзены |
прыда́дзеная |
прыда́дзенае |
прыда́дзеныя |
| Р. |
прыда́дзенага |
прыда́дзенай прыда́дзенае |
прыда́дзенага |
прыда́дзеных |
| Д. |
прыда́дзенаму |
прыда́дзенай |
прыда́дзенаму |
прыда́дзеным |
| В. |
прыда́дзены (неадуш.) прыда́дзенага (адуш.) |
прыда́дзеную |
прыда́дзенае |
прыда́дзеныя (неадуш.) прыда́дзеных (адуш.) |
| Т. |
прыда́дзеным |
прыда́дзенай прыда́дзенаю |
прыда́дзеным |
прыда́дзенымі |
| М. |
прыда́дзеным |
прыда́дзенай |
прыда́дзеным |
прыда́дзеных |
Кароткая форма: прыда́дзена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыдало́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыдало́нне |
прыдало́нні |
| Р. |
прыдало́ння |
прыдало́нняў |
| Д. |
прыдало́нню |
прыдало́нням |
| В. |
прыдало́нне |
прыдало́нні |
| Т. |
прыдало́ннем |
прыдало́ннямі |
| М. |
прыдало́нні |
прыдало́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.