Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыгу́біць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыгубі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыгу́блены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыгу́блены	прыгу́бленая	прыгу́бленае	прыгу́бленыя
Р.	прыгу́бленага	прыгу́бленай прыгу́бленае	прыгу́бленага	прыгу́бленых
Д.	прыгу́бленаму	прыгу́бленай	прыгу́бленаму	прыгу́бленым
В.	прыгу́блены (неадуш.) прыгу́бленага (адуш.)	прыгу́бленую	прыгу́бленае	прыгу́бленыя (неадуш.) прыгу́бленых (адуш.)
Т.	прыгу́бленым	прыгу́бленай прыгу́бленаю	прыгу́бленым	прыгу́бленымі
М.	прыгу́бленым	прыгу́бленай	прыгу́бленым	прыгу́бленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыгу́блены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыгу́блены	прыгу́бленая	прыгу́бленае	прыгу́бленыя
Р.	прыгу́бленага	прыгу́бленай прыгу́бленае	прыгу́бленага	прыгу́бленых
Д.	прыгу́бленаму	прыгу́бленай	прыгу́бленаму	прыгу́бленым
В.	прыгу́блены (неадуш.) прыгу́бленага (адуш.)	прыгу́бленую	прыгу́бленае	прыгу́бленыя (неадуш.) прыгу́бленых (адуш.)
Т.	прыгу́бленым	прыгу́бленай прыгу́бленаю	прыгу́бленым	прыгу́бленымі
М.	прыгу́бленым	прыгу́бленай	прыгу́бленым	прыгу́бленых

Кароткая форма: прыгу́блена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыгу́бліваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыгубля́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыгу́джаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыгу́джаны	прыгу́джаная	прыгу́джанае	прыгу́джаныя
Р.	прыгу́джанага	прыгу́джанай прыгу́джанае	прыгу́джанага	прыгу́джаных
Д.	прыгу́джанаму	прыгу́джанай	прыгу́джанаму	прыгу́джаным
В.	прыгу́джаны (неадуш.) прыгу́джанага (адуш.)	прыгу́джаную	прыгу́джанае	прыгу́джаныя (неадуш.) прыгу́джаных (адуш.)
Т.	прыгу́джаным	прыгу́джанай прыгу́джанаю	прыгу́джаным	прыгу́джанымі
М.	прыгу́джаным	прыгу́джанай	прыгу́джаным	прыгу́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

прыгу́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыгу́джаны	прыгу́джаная	прыгу́джанае	прыгу́джаныя
Р.	прыгу́джанага	прыгу́джанай прыгу́джанае	прыгу́джанага	прыгу́джаных
Д.	прыгу́джанаму	прыгу́джанай	прыгу́джанаму	прыгу́джаным
В.	прыгу́джаны (неадуш.) прыгу́джанага (адуш.)	прыгу́джаную	прыгу́джанае	прыгу́джаныя (неадуш.) прыгу́джаных (адуш.)
Т.	прыгу́джаным	прыгу́джанай прыгу́джанаю	прыгу́джаным	прыгу́джанымі
М.	прыгу́джаным	прыгу́джанай	прыгу́джаным	прыгу́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

прыгу́дзіць

‘крыху ачарніць, зняславіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Прыгу́зкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum