Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыда́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

прыда́так

‘адростак; азначэнне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыда́так

‘прыдача’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыда́тачны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыда́тачны	прыда́тачная	прыда́тачнае	прыда́тачныя
Р.	прыда́тачнага	прыда́тачнай прыда́тачнае	прыда́тачнага	прыда́тачных
Д.	прыда́тачнаму	прыда́тачнай	прыда́тачнаму	прыда́тачным
В.	прыда́тачны (неадуш.) прыда́тачнага (адуш.)	прыда́тачную	прыда́тачнае	прыда́тачныя (неадуш.) прыда́тачных (адуш.)
Т.	прыда́тачным	прыда́тачнай прыда́тачнаю	прыда́тачным	прыда́тачнымі
М.	прыда́тачным	прыда́тачнай	прыда́тачным	прыда́тачных

Крыніцы: piskunou2012.

прыда́ткавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыда́ткавы	прыда́ткавая	прыда́ткавае	прыда́ткавыя
Р.	прыда́ткавага	прыда́ткавай прыда́ткавае	прыда́ткавага	прыда́ткавых
Д.	прыда́ткаваму	прыда́ткавай	прыда́ткаваму	прыда́ткавым
В.	прыда́ткавы (неадуш.) прыда́ткавага (адуш.)	прыда́ткавую	прыда́ткавае	прыда́ткавыя (неадуш.) прыда́ткавых (адуш.)
Т.	прыда́ткавым	прыда́ткавай прыда́ткаваю	прыда́ткавым	прыда́ткавымі
М.	прыда́ткавым	прыда́ткавай	прыда́ткавым	прыда́ткавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Прыда́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

прыдатко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыдатко́вы	прыдатко́вая	прыдатко́вае	прыдатко́выя
Р.	прыдатко́вага	прыдатко́вай прыдатко́вае	прыдатко́вага	прыдатко́вых
Д.	прыдатко́ваму	прыдатко́вай	прыдатко́ваму	прыдатко́вым
В.	прыдатко́вы (неадуш.) прыдатко́вага (адуш.)	прыдатко́вую	прыдатко́вае	прыдатко́выя (неадуш.) прыдатко́вых (адуш.)
Т.	прыдатко́вым	прыдатко́вай прыдатко́ваю	прыдатко́вым	прыдатко́вымі
М.	прыдатко́вым	прыдатко́вай	прыдатко́вым	прыдатко́вых

Крыніцы: piskunou2012.

прыда́тна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
прыда́тна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

прыда́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыда́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыда́тны	прыда́тная	прыда́тнае	прыда́тныя
Р.	прыда́тнага	прыда́тнай прыда́тнае	прыда́тнага	прыда́тных
Д.	прыда́тнаму	прыда́тнай	прыда́тнаму	прыда́тным
В.	прыда́тны (неадуш.) прыда́тнага (адуш.)	прыда́тную	прыда́тнае	прыда́тныя (неадуш.) прыда́тных (адуш.)
Т.	прыда́тным	прыда́тнай прыда́тнаю	прыда́тным	прыда́тнымі
М.	прыда́тным	прыда́тнай	прыда́тным	прыда́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum