пруці́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пруці́нка | пруці́нкі | |
| пруці́нкі | пруці́нак | |
| пруці́нцы | пруці́нкам | |
| пруці́нку | пруці́нкі | |
| пруці́нкай пруці́нкаю |
пруці́нкамі | |
| пруці́нцы | пруці́нках |
Крыніцы:
пруці́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пруці́нка | пруці́нкі | |
| пруці́нкі | пруці́нак | |
| пруці́нцы | пруці́нкам | |
| пруці́нку | пруці́нкі | |
| пруці́нкай пруці́нкаю |
пруці́нкамі | |
| пруці́нцы | пруці́нках |
Крыніцы:
Пру́цк
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Пру́цк | |
| Пру́цка | |
| Пру́цку | |
| Пру́цк | |
| Пру́цкам | |
| Пру́цку |
пру́цкі
прыметнік, адносны
| пру́цкі | пру́цкая | пру́цкае | пру́цкія | |
| пру́цкага | пру́цкай пру́цкае |
пру́цкага | пру́цкіх | |
| пру́цкаму | пру́цкай | пру́цкаму | пру́цкім | |
| пру́цкі ( пру́цкага ( |
пру́цкую | пру́цкае | пру́цкія ( пру́цкіх ( |
|
| пру́цкім | пру́цкай пру́цкаю |
пру́цкім | пру́цкімі | |
| пру́цкім | пру́цкай | пру́цкім | пру́цкіх | |
Крыніцы:
пру́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пру́цце | |
| пру́цця | |
| пру́ццю | |
| пру́цце | |
| пру́ццем | |
| пру́цці |
Крыніцы:
пруцяне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| пруцяне́ю | пруцяне́ем | |
| пруцяне́еш | пруцяне́еце | |
| пруцяне́е | пруцяне́юць | |
| Прошлы час | ||
| пруцяне́ў | пруцяне́лі | |
| пруцяне́ла | ||
| пруцяне́ла | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| пруцяне́ючы | ||
Крыніцы:
пруця́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пруця́нка | пруця́нкі | |
| пруця́нкі | пруця́нак | |
| пруця́нцы | пруця́нкам | |
| пруця́нку | пруця́нкі | |
| пруця́нкай пруця́нкаю |
пруця́нкамі | |
| пруця́нцы | пруця́нках |
Крыніцы:
пруцяны́
прыметнік, адносны
| пруцяны́ | пруцяна́я | пруцяно́е | пруцяны́я | |
| пруцяно́га | пруцяно́й пруцяно́е |
пруцяно́га | пруцяны́х | |
| пруцяно́му | пруцяно́й | пруцяно́му | пруцяны́м | |
| пруцяны́ ( пруцяно́га ( |
пруцяну́ю | пруцяно́е | пруцяны́я ( пруцяны́х ( |
|
| пруцяны́м | пруцяно́й пруцяно́ю |
пруцяны́м | пруцяны́мі | |
| пруцяны́м | пруцяно́й | пруцяны́м | пруцяны́х | |
Крыніцы:
пры́
прыназоўнік
Крыніцы:
прыабдыма́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| прыабдыма́ю | прыабдыма́ем | |
| прыабдыма́еш | прыабдыма́еце | |
| прыабдыма́е | прыабдыма́юць | |
| Прошлы час | ||
| прыабдыма́ў | прыабдыма́лі | |
| прыабдыма́ла | ||
| прыабдыма́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прыабдыма́й | прыабдыма́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прыабдыма́ючы | ||
Крыніцы:
прыаб’е́ктны
прыметнік, адносны
| прыаб’е́ктны | прыаб’е́ктная | прыаб’е́ктнае | прыаб’е́ктныя | |
| прыаб’е́ктнага | прыаб’е́ктнай прыаб’е́ктнае |
прыаб’е́ктнага | прыаб’е́ктных | |
| прыаб’е́ктнаму | прыаб’е́ктнай | прыаб’е́ктнаму | прыаб’е́ктным | |
| прыаб’е́ктны ( прыаб’е́ктнага ( |
прыаб’е́ктную | прыаб’е́ктнае | прыаб’е́ктныя ( прыаб’е́ктных ( |
|
| прыаб’е́ктным | прыаб’е́ктнай прыаб’е́ктнаю |
прыаб’е́ктным | прыаб’е́ктнымі | |
| прыаб’е́ктным | прыаб’е́ктнай | прыаб’е́ктным | прыаб’е́ктных | |
Крыніцы: