Verbum

анлайнавы слоўнік

па́рхаўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	па́рхаўны	па́рхаўная	па́рхаўнае	па́рхаўныя
Р.	па́рхаўнага	па́рхаўнай па́рхаўнае	па́рхаўнага	па́рхаўных
Д.	па́рхаўнаму	па́рхаўнай	па́рхаўнаму	па́рхаўным
В.	па́рхаўны (неадуш.) па́рхаўнага (адуш.)	па́рхаўную	па́рхаўнае	па́рхаўныя (неадуш.) па́рхаўных (адуш.)
Т.	па́рхаўным	па́рхаўнай па́рхаўнаю	па́рхаўным	па́рхаўнымі
М.	па́рхаўным	па́рхаўнай	па́рхаўным	па́рхаўных

Крыніцы: piskunou2012.

парха́цець

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

парха́цік

‘памянш.-ласк. да парх - паршывец, вашывец’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

пархі́маўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пархі́маўскі	пархі́маўская	пархі́маўскае	пархі́маўскія
Р.	пархі́маўскага	пархі́маўскай пархі́маўскае	пархі́маўскага	пархі́маўскіх
Д.	пархі́маўскаму	пархі́маўскай	пархі́маўскаму	пархі́маўскім
В.	пархі́маўскі (неадуш.) пархі́маўскага (адуш.)	пархі́маўскую	пархі́маўскае	пархі́маўскія (неадуш.) пархі́маўскіх (адуш.)
Т.	пархі́маўскім	пархі́маўскай пархі́маўскаю	пархі́маўскім	пархі́маўскімі
М.	пархі́маўскім	пархі́маўскай	пархі́маўскім	пархі́маўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Пархі́маўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Пархі́маўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Пархі́маўшчына
Р.	Пархі́маўшчыны
Д.	Пархі́маўшчыне
В.	Пархі́маўшчыну
Т.	Пархі́маўшчынай Пархі́маўшчынаю
М.	Пархі́маўшчыне

Пархі́мкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Парху́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

парху́цік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

парцаля́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.