Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

пранудзі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прануджу́ся прану́дзімся
2-я ас. прану́дзішся прану́дзіцеся
3-я ас. прану́дзіцца прану́дзяцца
Прошлы час
м. пранудзі́ўся пранудзі́ліся
ж. пранудзі́лася
н. пранудзі́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час пранудзі́ўшыся

Іншыя варыянты: прану́дзіцца.

Крыніцы: piskunou2012.

пранудзі́ць

‘прасумаваць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прануджу́ прану́дзім
2-я ас. прану́дзіш прану́дзіце
3-я ас. прану́дзіць прану́дзяць
Прошлы час
м. пранудзі́ў пранудзі́лі
ж. пранудзі́ла
н. пранудзі́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час пранудзі́ўшы

Іншыя варыянты: прану́дзіць.

Крыніцы: piskunou2012.

прану́дзіць

‘прасумаваць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прану́джу прану́дзім
2-я ас. прану́дзіш прану́дзіце
3-я ас. прану́дзіць прану́дзяць
Прошлы час
м. прану́дзіў прану́дзілі
ж. прану́дзіла
н. прану́дзіла
Загадны лад
2-я ас. прану́дзь прану́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час прану́дзіўшы

Іншыя варыянты: пранудзі́ць.

Крыніцы: piskunou2012.

пранумарава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пранумарава́ны пранумарава́ная пранумарава́нае пранумарава́ныя
Р. пранумарава́нага пранумарава́най
пранумарава́нае		 пранумарава́нага пранумарава́ных
Д. пранумарава́наму пранумарава́най пранумарава́наму пранумарава́ным
В. пранумарава́ны (неадуш.)
пранумарава́нага (адуш.)		 пранумарава́ную пранумарава́нае пранумарава́ныя (неадуш.)
пранумарава́ных (адуш.)
Т. пранумарава́ным пранумарава́най
пранумарава́наю		 пранумарава́ным пранумарава́нымі
М. пранумарава́ным пранумарава́най пранумарава́ным пранумарава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

пранумарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пранумарава́ны пранумарава́ная пранумарава́нае пранумарава́ныя
Р. пранумарава́нага пранумарава́най
пранумарава́нае		 пранумарава́нага пранумарава́ных
Д. пранумарава́наму пранумарава́най пранумарава́наму пранумарава́ным
В. пранумарава́ны (неадуш.)
пранумарава́нага (адуш.)		 пранумарава́ную пранумарава́нае пранумарава́ныя (неадуш.)
пранумарава́ных (адуш.)
Т. пранумарава́ным пранумарава́най
пранумарава́наю		 пранумарава́ным пранумарава́нымі
М. пранумарава́ным пранумарава́най пранумарава́ным пранумарава́ных

Кароткая форма: пранумарава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пранумарава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пранумару́ю пранумару́ем
2-я ас. пранумару́еш пранумару́еце
3-я ас. пранумару́е пранумару́юць
Прошлы час
м. пранумарава́ў пранумарава́лі
ж. пранумарава́ла
н. пранумарава́ла
Загадны лад
2-я ас. пранумару́й пранумару́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пранумарава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пранумаро́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пранумаро́ўваецца пранумаро́ўваюцца
Прошлы час
м. пранумаро́ўваўся пранумаро́ўваліся
ж. пранумаро́ўвалася
н. пранумаро́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пранумаро́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пранумаро́ўваю пранумаро́ўваем
2-я ас. пранумаро́ўваеш пранумаро́ўваеце
3-я ас. пранумаро́ўвае пранумаро́ўваюць
Прошлы час
м. пранумаро́ўваў пранумаро́ўвалі
ж. пранумаро́ўвала
н. пранумаро́ўвала
Загадны лад
2-я ас. пранумаро́ўвай пранумаро́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пранумаро́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пранцава́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пранцава́ты пранцава́тая пранцава́тае пранцава́тыя
Р. пранцава́тага пранцава́тай
пранцава́тае		 пранцава́тага пранцава́тых
Д. пранцава́таму пранцава́тай пранцава́таму пранцава́тым
В. пранцава́ты (неадуш.)
пранцава́тага (адуш.)		 пранцава́тую пранцава́тае пранцава́тыя (неадуш.)
пранцава́тых (адуш.)
Т. пранцава́тым пранцава́тай
пранцава́таю		 пранцава́тым пранцава́тымі
М. пранцава́тым пранцава́тай пранцава́тым пранцава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пра́нцы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. пра́нцы
Р. пра́нцаў
Д. пра́нцам
В. пра́нцы
Т. пра́нцамі
М. пра́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.