Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

пранікнё́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пранікнё́насць
Р. пранікнё́насці
Д. пранікнё́насці
В. пранікнё́насць
Т. пранікнё́насцю
М. пранікнё́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пранікнё́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пранікнё́ны пранікнё́ная пранікнё́нае пранікнё́ныя
Р. пранікнё́нага пранікнё́най
пранікнё́нае
пранікнё́нага пранікнё́ных
Д. пранікнё́наму пранікнё́най пранікнё́наму пранікнё́ным
В. пранікнё́ны (неадуш.)
пранікнё́нага (адуш.)
пранікнё́ную пранікнё́нае пранікнё́ныя (неадуш.)
пранікнё́ных (адуш.)
Т. пранікнё́ным пранікнё́най
пранікнё́наю
пранікнё́ным пранікнё́нымі
М. пранікнё́ным пранікнё́най пранікнё́ным пранікнё́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пранікнё́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пранікнё́ны пранікнё́ная пранікнё́нае пранікнё́ныя
Р. пранікнё́нага пранікнё́най
пранікнё́нае
пранікнё́нага пранікнё́ных
Д. пранікнё́наму пранікнё́най пранікнё́наму пранікнё́ным
В. пранікнё́ны (неадуш.)
пранікнё́нага (адуш.)
пранікнё́ную пранікнё́нае пранікнё́ныя (неадуш.)
пранікнё́ных (адуш.)
Т. пранікнё́ным пранікнё́най
пранікнё́наю
пранікнё́ным пранікнё́нымі
М. пранікнё́ным пранікнё́най пранікнё́ным пранікнё́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пранікнё́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пранікнё́ны пранікнё́ная пранікнё́нае пранікнё́ныя
Р. пранікнё́нага пранікнё́най
пранікнё́нае
пранікнё́нага пранікнё́ных
Д. пранікнё́наму пранікнё́най пранікнё́наму пранікнё́ным
В. пранікнё́ны (неадуш.)
пранікнё́нага (адуш.)
пранікнё́ную пранікнё́нае пранікнё́ныя (неадуш.)
пранікнё́ных (адуш.)
Т. пранікнё́ным пранікнё́най
пранікнё́наю
пранікнё́ным пранікнё́нымі
М. пранікнё́ным пранікнё́най пранікнё́ным пранікнё́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прані́кнуты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прані́кнуты прані́кнутая прані́кнутае прані́кнутыя
Р. прані́кнутага прані́кнутай
прані́кнутае
прані́кнутага прані́кнутых
Д. прані́кнутаму прані́кнутай прані́кнутаму прані́кнутым
В. прані́кнуты (неадуш.)
прані́кнутага (адуш.)
прані́кнутую прані́кнутае прані́кнутыя (неадуш.)
прані́кнутых (адуш.)
Т. прані́кнутым прані́кнутай
прані́кнутаю
прані́кнутым прані́кнутымі
М. прані́кнутым прані́кнутай прані́кнутым прані́кнутых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прані́кнуты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прані́кнуты прані́кнутая прані́кнутае прані́кнутыя
Р. прані́кнутага прані́кнутай
прані́кнутае
прані́кнутага прані́кнутых
Д. прані́кнутаму прані́кнутай прані́кнутаму прані́кнутым
В. прані́кнуты (неадуш.)
прані́кнутага (адуш.)
прані́кнутую прані́кнутае прані́кнутыя (неадуш.)
прані́кнутых (адуш.)
Т. прані́кнутым прані́кнутай
прані́кнутаю
прані́кнутым прані́кнутымі
М. прані́кнутым прані́кнутай прані́кнутым прані́кнутых

Кароткая форма: прані́кнута.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прані́кнуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прані́кнуся прані́кнемся
2-я ас. прані́кнешся прані́кнецеся
3-я ас. прані́кнецца прані́кнуцца
Прошлы час
м. прані́кся прані́кліся
ж. прані́клася
н. прані́клася
Загадны лад
2-я ас. прані́кніся прані́кніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прані́кшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прані́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прані́кну прані́кнем
2-я ас. прані́кнеш прані́кнеце
3-я ас. прані́кне прані́кнуць
Прошлы час
м. прані́к
прані́кнуў
прані́клі
прані́кнулі
ж. прані́кла
прані́кнула
н. прані́кла
прані́кнула
Загадны лад
2-я ас. прані́кні прані́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час прані́кшы
прані́кнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пра́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пра́нне
Р. пра́ння
Д. пра́нню
В. пра́нне
Т. пра́ннем
М. пра́нні

Крыніцы: piskunou2012.

пра́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пра́нніца пра́нніцы
Р. пра́нніцы пра́нніц
Д. пра́нніцы пра́нніцам
В. пра́нніцу пра́нніц
Т. пра́нніцай
пра́нніцаю
пра́нніцамі
М. пра́нніцы пра́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.