Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

прані́званне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прані́званне
Р. прані́звання
Д. прані́званню
В. прані́званне
Т. прані́званнем
М. прані́званні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прані́звацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прані́зваецца прані́зваюцца
Прошлы час
м. прані́зваўся прані́зваліся
ж. прані́звалася
н. прані́звалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прані́зваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прані́зваю прані́зваем
2-я ас. прані́зваеш прані́зваеце
3-я ас. прані́звае прані́зваюць
Прошлы час
м. прані́зваў прані́звалі
ж. прані́звала
н. прані́звала
Загадны лад
2-я ас. прані́звай прані́звайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прані́зваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прані́зліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прані́зліва прані́злівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прані́злівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прані́злівасць
Р. прані́злівасці
Д. прані́злівасці
В. прані́злівасць
Т. прані́злівасцю
М. прані́злівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прані́злівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прані́злівы прані́злівая прані́злівае прані́злівыя
Р. прані́злівага прані́злівай
прані́злівае		 прані́злівага прані́злівых
Д. прані́зліваму прані́злівай прані́зліваму прані́злівым
В. прані́злівы (неадуш.)
прані́злівага (адуш.)		 прані́злівую прані́злівае прані́злівыя (неадуш.)
прані́злівых (адуш.)
Т. прані́злівым прані́злівай
прані́зліваю		 прані́злівым прані́злівымі
М. прані́злівым прані́злівай прані́злівым прані́злівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пра́нік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пра́нік пра́нікі
Р. пра́ніка пра́нікаў
Д. пра́ніку пра́нікам
В. пра́нік пра́нікі
Т. пра́нікам пра́нікамі
М. пра́ніку пра́ніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праніка́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
праніка́льна - -

праніка́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праніка́льнасць
Р. праніка́льнасці
Д. праніка́льнасці
В. праніка́льнасць
Т. праніка́льнасцю
М. праніка́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праніка́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праніка́льны праніка́льная праніка́льнае праніка́льныя
Р. праніка́льнага праніка́льнай
праніка́льнае		 праніка́льнага праніка́льных
Д. праніка́льнаму праніка́льнай праніка́льнаму праніка́льным
В. праніка́льны (неадуш.)
праніка́льнага (адуш.)		 праніка́льную праніка́льнае праніка́льныя (неадуш.)
праніка́льных (адуш.)
Т. праніка́льным праніка́льнай
праніка́льнаю		 праніка́льным праніка́льнымі
М. праніка́льным праніка́льнай праніка́льным праніка́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.