праку́длівы
прыметнік, якасны
| праку́длівы | праку́длівая | праку́длівае | праку́длівыя | |
| праку́длівага | праку́длівай праку́длівае |
праку́длівага | праку́длівых | |
| праку́дліваму | праку́длівай | праку́дліваму | праку́длівым | |
| праку́длівы ( праку́длівага ( |
праку́длівую | праку́длівае | праку́длівыя ( праку́длівых ( |
|
| праку́длівым | праку́длівай праку́дліваю |
праку́длівым | праку́длівымі | |
| праку́длівым | праку́длівай | праку́длівым | праку́длівых | |
Крыніцы:
праку́дна
прыслоўе
| праку́дна | - | - |
Крыніцы:
праку́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| праку́днасць | |
| праку́днасці | |
| праку́днасці | |
| праку́днасць | |
| праку́днасцю | |
| праку́днасці |
Крыніцы:
праку́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| праку́днік | праку́днікі | |
| праку́дніка | праку́днікаў | |
| праку́дніку | праку́днікам | |
| праку́дніка | праку́днікаў | |
| праку́днікам | праку́днікамі | |
| праку́дніку | праку́дніках |
Крыніцы:
праку́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| праку́дніца | праку́дніцы | |
| праку́дніцы | праку́дніц | |
| праку́дніцы | праку́дніцам | |
| праку́дніцу | праку́дніц | |
| праку́дніцай праку́дніцаю |
праку́дніцамі | |
| праку́дніцы | праку́дніцах |
Крыніцы:
праку́днічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| праку́днічанне | |
| праку́днічання | |
| праку́днічанню | |
| праку́днічанне | |
| праку́днічаннем | |
| праку́днічанні |
Крыніцы:
праку́днічаць
‘сваволіць, гарэзнічаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| праку́днічаю | праку́днічаем | |
| праку́днічаеш | праку́днічаеце | |
| праку́днічае | праку́днічаюць | |
| Прошлы час | ||
| праку́днічаў | праку́днічалі | |
| праку́днічала | ||
| праку́днічала | ||
| Загадны лад | ||
| праку́днічай | праку́днічайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| праку́днічаючы | ||
Крыніцы:
праку́дны
прыметнік, якасны
| праку́дны | праку́дная | праку́днае | праку́дныя | |
| праку́днага | праку́днай праку́днае |
праку́днага | праку́дных | |
| праку́днаму | праку́днай | праку́днаму | праку́дным | |
| праку́дны ( праку́днага ( |
праку́дную | праку́днае | праку́дныя ( праку́дных ( |
|
| праку́дным | праку́днай праку́днаю |
праку́дным | праку́днымі | |
| праку́дным | праку́днай | праку́дным | праку́дных | |
Крыніцы:
праку́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| праку́дства | праку́дствы | |
| праку́дства | праку́дстваў | |
| праку́дству | праку́дствам | |
| праку́дства | праку́дствы | |
| праку́дствам | праку́дствамі | |
| праку́дстве | праку́дствах |
Крыніцы:
Праку́ды
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Праку́ды | |
| Праку́д Праку́даў |
|
| Праку́дам | |
| Праку́ды | |
| Праку́дамі | |
| Праку́дах |