практы́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
практы́чны |
практы́чная |
практы́чнае |
практы́чныя |
| Р. |
практы́чнага |
практы́чнай практы́чнае |
практы́чнага |
практы́чных |
| Д. |
практы́чнаму |
практы́чнай |
практы́чнаму |
практы́чным |
| В. |
практы́чны (неадуш.) практы́чнага (адуш.) |
практы́чную |
практы́чнае |
практы́чныя (неадуш.) практы́чных (адуш.) |
| Т. |
практы́чным |
практы́чнай практы́чнаю |
практы́чным |
практы́чнымі |
| М. |
практы́чным |
практы́чнай |
практы́чным |
практы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
практы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
практы́чны |
практы́чная |
практы́чнае |
практы́чныя |
| Р. |
практы́чнага |
практы́чнай практы́чнае |
практы́чнага |
практы́чных |
| Д. |
практы́чнаму |
практы́чнай |
практы́чнаму |
практы́чным |
| В. |
практы́чны (неадуш.) практы́чнага (адуш.) |
практы́чную |
практы́чнае |
практы́чныя (неадуш.) практы́чных (адуш.) |
| Т. |
практы́чным |
практы́чнай практы́чнаю |
практы́чным |
практы́чнымі |
| М. |
практы́чным |
практы́чнай |
практы́чным |
практы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пракуга́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракуга́каю |
пракуга́каем |
| 2-я ас. |
пракуга́каеш |
пракуга́каеце |
| 3-я ас. |
пракуга́кае |
пракуга́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
пракуга́каў |
пракуга́калі |
| ж. |
пракуга́кала |
| н. |
пракуга́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пракуга́кай |
пракуга́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пракуга́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праку́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праку́да |
праку́ды |
| Р. |
праку́ды |
праку́д |
| Д. |
праку́дзе |
праку́дам |
| В. |
праку́ду |
праку́д |
| Т. |
праку́дай праку́даю |
праку́дамі |
| М. |
праку́дзе |
праку́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праку́да
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праку́да |
праку́ды |
| Р. |
праку́ды |
праку́д |
| Д. |
праку́ду |
праку́дам |
| В. |
праку́ду |
праку́д |
| Т. |
праку́дам |
праку́дамі |
| М. |
праку́дзе |
праку́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пракуда́хтаць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пракуда́хча |
пракуда́хчуць |
| Прошлы час |
| м. |
пракуда́хтаў |
пракуда́хталі |
| ж. |
пракуда́хтала |
| н. |
пракуда́хтала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пракуда́хтаўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
праку́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праку́джуся |
праку́дзімся |
| 2-я ас. |
праку́дзішся |
праку́дзіцеся |
| 3-я ас. |
праку́дзіцца |
праку́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
праку́дзіўся |
праку́дзіліся |
| ж. |
праку́дзілася |
| н. |
праку́дзілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праку́дзься |
праку́дзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праку́дзячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
праку́дзіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праку́джу |
праку́дзім |
| 2-я ас. |
праку́дзіш |
праку́дзіце |
| 3-я ас. |
праку́дзіць |
праку́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
праку́дзіў |
праку́дзілі |
| ж. |
праку́дзіла |
| н. |
праку́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праку́дзь |
праку́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праку́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праку́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праку́длівасць |
| Р. |
праку́длівасці |
| Д. |
праку́длівасці |
| В. |
праку́длівасць |
| Т. |
праку́длівасцю |
| М. |
праку́длівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.