праві́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| праві́нніца | праві́нніцы | |
| праві́нніцы | праві́нніц | |
| праві́нніцы | праві́нніцам | |
| праві́нніцу | праві́нніц | |
| праві́нніцай праві́нніцаю |
праві́нніцамі | |
| праві́нніцы | праві́нніцах |
Крыніцы:
праві́нніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| праві́нніца | праві́нніцы | |
| праві́нніцы | праві́нніц | |
| праві́нніцы | праві́нніцам | |
| праві́нніцу | праві́нніц | |
| праві́нніцай праві́нніцаю |
праві́нніцамі | |
| праві́нніцы | праві́нніцах |
Крыніцы:
праві́нны
прыметнік, якасны
| праві́нны | праві́нная | праві́ннае | праві́нныя | |
| праві́ннага | праві́ннай праві́ннае |
праві́ннага | праві́нных | |
| праві́ннаму | праві́ннай | праві́ннаму | праві́нным | |
| праві́нны ( праві́ннага ( |
праві́нную | праві́ннае | праві́нныя ( праві́нных ( |
|
| праві́нным | праві́ннай праві́ннаю |
праві́нным | праві́ннымі | |
| праві́нным | праві́ннай | праві́нным | праві́нных | |
Крыніцы:
правінці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| правінчу́ | праві́нцім | |
| праві́нціш | праві́нціце | |
| праві́нціць | праві́нцяць | |
| Прошлы час | ||
| правінці́ў | правінці́лі | |
| правінці́ла | ||
| правінці́ла | ||
| Загадны лад | ||
| правінці́ | правінці́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| правінці́ўшы | ||
Крыніцы:
правінцы́йна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| правінцы́йна | - | - |
Крыніцы:
правінцы́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| правінцы́йнасць | |
| правінцы́йнасці | |
| правінцы́йнасці | |
| правінцы́йнасць | |
| правінцы́йнасцю | |
| правінцы́йнасці |
Крыніцы:
правінцы́йна-абмежава́ны
прыметнік, адносны
| правінцы́йна-абмежава́ны | правінцы́йна-абмежава́ная | правінцы́йна-абмежава́нае | правінцы́йна-абмежава́ныя | |
| правінцы́йна-абмежава́нага | правінцы́йна-абмежава́най правінцы́йна-абмежава́нае |
правінцы́йна-абмежава́нага | правінцы́йна-абмежава́ных | |
| правінцы́йна-абмежава́наму | правінцы́йна-абмежава́най | правінцы́йна-абмежава́наму | правінцы́йна-абмежава́ным | |
| правінцы́йна-абмежава́ны ( правінцы́йна-абмежава́нага ( |
правінцы́йна-абмежава́ную | правінцы́йна-абмежава́нае | правінцы́йна-абмежава́ныя ( правінцы́йна-абмежава́ных ( |
|
| правінцы́йна-абмежава́ным | правінцы́йна-абмежава́най правінцы́йна-абмежава́наю |
правінцы́йна-абмежава́ным | правінцы́йна-абмежава́нымі | |
| правінцы́йна-абмежава́ным | правінцы́йна-абмежава́най | правінцы́йна-абмежава́ным | правінцы́йна-абмежава́ных | |
Крыніцы:
правінцы́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| правінцы́йнік | правінцы́йнікі | |
| правінцы́йніка | правінцы́йнікаў | |
| правінцы́йніку | правінцы́йнікам | |
| правінцы́йніка | правінцы́йнікаў | |
| правінцы́йнікам | правінцы́йнікамі | |
| правінцы́йніку | правінцы́йніках |
Крыніцы:
правінцы́йны
прыметнік, адносны
| правінцы́йны | правінцы́йная | правінцы́йнае | правінцы́йныя | |
| правінцы́йнага | правінцы́йнай правінцы́йнае |
правінцы́йнага | правінцы́йных | |
| правінцы́йнаму | правінцы́йнай | правінцы́йнаму | правінцы́йным | |
| правінцы́йны ( правінцы́йнага ( |
правінцы́йную | правінцы́йнае | правінцы́йныя ( правінцы́йных ( |
|
| правінцы́йным | правінцы́йнай правінцы́йнаю |
правінцы́йным | правінцы́йнымі | |
| правінцы́йным | правінцы́йнай | правінцы́йным | правінцы́йных | |
Крыніцы:
праві́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| праві́нцыя | праві́нцыі | |
| праві́нцыі | праві́нцый | |
| праві́нцыі | праві́нцыям | |
| праві́нцыю | праві́нцыі | |
| праві́нцыяй праві́нцыяю |
праві́нцыямі | |
| праві́нцыі | праві́нцыях |
Крыніцы:
правінцыя́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| правінцыя́л | правінцыя́лы | |
| правінцыя́ла | правінцыя́лаў | |
| правінцыя́лу | правінцыя́лам | |
| правінцыя́ла | правінцыя́лаў | |
| правінцыя́лам | правінцыя́ламі | |
| правінцыя́ле | правінцыя́лах |
Крыніцы: