Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

правінцыя́лачка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	правінцыя́лачка	правінцыя́лачкі
Р.	правінцыя́лачкі	правінцыя́лачак
Д.	правінцыя́лачцы	правінцыя́лачкам
В.	правінцыя́лачку	правінцыя́лачак
Т.	правінцыя́лачкай правінцыя́лачкаю	правінцыя́лачкамі
М.	правінцыя́лачцы	правінцыя́лачках

Крыніцы: piskunou2012.

правінцыялі́зм

‘дыялектызм’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

правінцыялі́зм

‘правінцыяльныя погляды і манеры’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

правінцыя́лка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	правінцыя́лка	правінцыя́лкі
Р.	правінцыя́лкі	правінцыя́лак
Д.	правінцыя́лцы	правінцыя́лкам
В.	правінцыя́лку	правінцыя́лак
Т.	правінцыя́лкай правінцыя́лкаю	правінцыя́лкамі
М.	правінцыя́лцы	правінцыя́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

правінцыя́льна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
правінцыя́льна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

правінцыя́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

правінцыя́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	правінцыя́льны	правінцыя́льная	правінцыя́льнае	правінцыя́льныя
Р.	правінцыя́льнага	правінцыя́льнай правінцыя́льнае	правінцыя́льнага	правінцыя́льных
Д.	правінцыя́льнаму	правінцыя́льнай	правінцыя́льнаму	правінцыя́льным
В.	правінцыя́льны (неадуш.) правінцыя́льнага (адуш.)	правінцыя́льную	правінцыя́льнае	правінцыя́льныя (неадуш.) правінцыя́льных (адуш.)
Т.	правінцыя́льным	правінцыя́льнай правінцыя́льнаю	правінцыя́льным	правінцыя́льнымі
М.	правінцыя́льным	правінцыя́льнай	правінцыя́льным	правінцыя́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праві́нчаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	праві́нчаны	праві́нчаная	праві́нчанае	праві́нчаныя
Р.	праві́нчанага	праві́нчанай праві́нчанае	праві́нчанага	праві́нчаных
Д.	праві́нчанаму	праві́нчанай	праві́нчанаму	праві́нчаным
В.	праві́нчаны (неадуш.) праві́нчанага (адуш.)	праві́нчаную	праві́нчанае	праві́нчаныя (неадуш.) праві́нчаных (адуш.)
Т.	праві́нчаным	праві́нчанай праві́нчанаю	праві́нчаным	праві́нчанымі
М.	праві́нчаным	праві́нчанай	праві́нчаным	праві́нчаных

Крыніцы: piskunou2012.

праві́нчаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	праві́нчаны	праві́нчаная	праві́нчанае	праві́нчаныя
Р.	праві́нчанага	праві́нчанай праві́нчанае	праві́нчанага	праві́нчаных
Д.	праві́нчанаму	праві́нчанай	праві́нчанаму	праві́нчаным
В.	праві́нчаны (неадуш.) праві́нчанага (адуш.)	праві́нчаную	праві́нчанае	праві́нчаныя (неадуш.) праві́нчаных (адуш.)
Т.	праві́нчаным	праві́нчанай праві́нчанаю	праві́нчаным	праві́нчанымі
М.	праві́нчаным	праві́нчанай	праві́нчаным	праві́нчаных

Крыніцы: piskunou2012.

праві́нчванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum