з’ю́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| з’ю́джаны | з’ю́джаная | з’ю́джанае | з’ю́джаныя | |
| з’ю́джанага | з’ю́джанай з’ю́джанае |
з’ю́джанага | з’ю́джаных | |
| з’ю́джанаму | з’ю́джанай | з’ю́джанаму | з’ю́джаным | |
| з’ю́джаны ( з’ю́джанага ( |
з’ю́джаную | з’ю́джанае | з’ю́джаныя ( з’ю́джаных ( |
|
| з’ю́джаным | з’ю́джанай з’ю́джанаю |
з’ю́джаным | з’ю́джанымі | |
| з’ю́джаным | з’ю́джанай | з’ю́джаным | з’ю́джаных | |
Крыніцы:
з’ю́дзіць
‘з'юдзіць каму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| з’ю́джу | з’ю́дзім | |
| з’ю́дзіш | з’ю́дзіце | |
| з’ю́дзіць | з’ю́дзяць | |
| Прошлы час | ||
| з’ю́дзіў | з’ю́дзілі | |
| з’ю́дзіла | ||
| з’ю́дзіла | ||
| Загадны лад | ||
| з’ю́дзь | з’ю́дзьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| з’ю́дзіўшы | ||
Крыніцы:
Зю́зіна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Зю́зіна | |
| Зю́зіна | |
| Зю́зіну | |
| Зю́зіна | |
| Зю́зінам | |
| Зю́зіне |
зю́знуць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| зю́зну | зю́знем | |
| зю́знеш | зю́знеце | |
| зю́зне | зю́знуць | |
| Прошлы час | ||
| зю́знуў | зю́знулі | |
| зю́знула | ||
| зю́знула | ||
| Загадны лад | ||
| зю́зні | зю́зніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зю́знучы | ||
Крыніцы:
зю́зька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зю́зька | |
| зю́зькі | |
| зю́зьцы | |
| зю́зьку | |
| зю́зькай зю́зькаю |
|
| зю́зьцы |
Крыніцы:
зюзю́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| зюзю́канне | |
| зюзю́кання | |
| зюзю́канню | |
| зюзю́канне | |
| зюзю́каннем | |
| зюзю́канні |
Крыніцы:
зюзю́каннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зюзю́каннік | зюзю́каннікі | |
| зюзю́канніка | зюзю́каннікаў | |
| зюзю́канніку | зюзю́каннікам | |
| зюзю́канніка | зюзю́каннікаў | |
| зюзю́каннікам | зюзю́каннікамі | |
| зюзю́канніку | зюзю́канніках |
Крыніцы:
зюзю́канніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зюзю́канніца | зюзю́канніцы | |
| зюзю́канніцы | зюзю́канніц | |
| зюзю́канніцы | зюзю́канніцам | |
| зюзю́канніцу | зюзю́канніц | |
| зюзю́канніцай зюзю́канніцаю |
зюзю́канніцамі | |
| зюзю́канніцы | зюзю́канніцах |
Крыніцы:
зюзю́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| зюзю́каю | зюзю́каем | |
| зюзю́каеш | зюзю́каеце | |
| зюзю́кае | зюзю́каюць | |
| Прошлы час | ||
| зюзю́каў | зюзю́калі | |
| зюзю́кала | ||
| зюзю́кала | ||
| Загадны лад | ||
| зюзю́кай | зюзю́кайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зюзю́каючы | ||
Крыніцы:
зюзю́кнуць
‘шапнуць, прамовіць; напіцца’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зюзю́кну | зюзю́кнем | |
| зюзю́кнеш | зюзю́кнеце | |
| зюзю́кне | зюзю́кнуць | |
| Прошлы час | ||
| зюзю́кнуў | зюзю́кнулі | |
| зюзю́кнула | ||
| зюзю́кнула | ||
| Загадны лад | ||
| зюзю́кні | зюзю́кніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зюзю́кнуўшы | ||
Крыніцы: