паранарма́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паранарма́льны |
паранарма́льная |
паранарма́льнае |
паранарма́льныя |
| Р. |
паранарма́льнага |
паранарма́льнай
паранарма́льнае |
паранарма́льнага |
паранарма́льных |
| Д. |
паранарма́льнаму |
паранарма́льнай |
паранарма́льнаму |
паранарма́льным |
| В. |
паранарма́льны (неадуш.)
паранарма́льнага (адуш.) |
паранарма́льную |
паранарма́льнае |
паранарма́льныя (неадуш.)
паранарма́льных (адуш.) |
| Т. |
паранарма́льным |
паранарма́льнай
паранарма́льнаю |
паранарма́льным |
паранарма́льнымі |
| М. |
паранарма́льным |
паранарма́льнай |
паранарма́льным |
паранарма́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
пара́начнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́начнік |
пара́начнікі |
| Р. |
пара́начніка |
пара́начнікаў |
| Д. |
пара́начніку |
пара́начнікам |
| В. |
пара́начніка |
пара́начнікаў |
| Т. |
пара́начнікам |
пара́начнікамі |
| М. |
пара́начніку |
пара́начніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
параная́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
параная́льнасць |
| Р. |
параная́льнасці |
| Д. |
параная́льнасці |
| В. |
параная́льнасць |
| Т. |
параная́льнасцю |
| М. |
параная́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
паранго́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паранго́н |
| Р. |
паранго́на |
| Д. |
паранго́ну |
| В. |
паранго́н |
| Т. |
паранго́нам |
| М. |
паранго́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
паранджа́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паранджа́ |
паранджы́ |
| Р. |
паранджы́ |
паранджэ́й |
| Д. |
паранджы́ |
паранджа́м |
| В. |
паранджу́ |
паранджы́ |
| Т. |
паранджо́й
паранджо́ю |
паранджа́мі |
| М. |
паранджы́ |
паранджа́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паранекро́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паранекро́з |
паранекро́зы |
| Р. |
паранекро́зу |
паранекро́заў |
| Д. |
паранекро́зу |
паранекро́зам |
| В. |
паранекро́з |
паранекро́зы |
| Т. |
паранекро́зам |
паранекро́замі |
| М. |
паранекро́зе |
паранекро́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пара́нена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пара́нена |
- |
- |
пара́ненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пара́ненасць |
| Р. |
пара́ненасці |
| Д. |
пара́ненасці |
| В. |
пара́ненасць |
| Т. |
пара́ненасцю |
| М. |
пара́ненасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
паране́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паране́нне |
паране́нні |
| Р. |
паране́ння |
паране́нняў |
| Д. |
паране́нню |
паране́нням |
| В. |
паране́нне |
паране́нні |
| Т. |
паране́ннем |
паране́ннямі |
| М. |
паране́нні |
паране́ннях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.