парало́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парало́навы |
парало́навая |
парало́навае |
парало́навыя |
| Р. |
парало́навага |
парало́навай парало́навае |
парало́навага |
парало́навых |
| Д. |
парало́наваму |
парало́навай |
парало́наваму |
парало́навым |
| В. |
парало́навы (неадуш.) парало́навага (адуш.) |
парало́навую |
парало́навае |
парало́навыя (неадуш.) парало́навых (адуш.) |
| Т. |
парало́навым |
парало́навай парало́наваю |
парало́навым |
парало́навымі |
| М. |
парало́навым |
парало́навай |
парало́навым |
парало́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пара́люш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пара́люш |
| Р. |
пара́люшу |
| Д. |
пара́люшу |
| В. |
пара́люш |
| Т. |
пара́люшам |
| М. |
пара́люшы |
Іншыя варыянты:
паралю́ш.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паралю́ш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паралю́ш |
| Р. |
паралю́шу |
| Д. |
паралю́шу |
| В. |
паралю́ш |
| Т. |
паралю́шам |
| М. |
паралю́шы |
Іншыя варыянты:
пара́люш.
Крыніцы:
krapivabr2012.
пара́люшны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пара́люшны |
пара́люшная |
пара́люшнае |
пара́люшныя |
| Р. |
пара́люшнага |
пара́люшнай пара́люшнае |
пара́люшнага |
пара́люшных |
| Д. |
пара́люшнаму |
пара́люшнай |
пара́люшнаму |
пара́люшным |
| В. |
пара́люшны (неадуш.) пара́люшнага (адуш.) |
пара́люшную |
пара́люшнае |
пара́люшныя (неадуш.) пара́люшных (адуш.) |
| Т. |
пара́люшным |
пара́люшнай пара́люшнаю |
пара́люшным |
пара́люшнымі |
| М. |
пара́люшным |
пара́люшнай |
пара́люшным |
пара́люшных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
парамабі́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парамабі́ль |
парамабі́лі |
| Р. |
парамабі́ля |
парамабі́ляў |
| Д. |
парамабі́лю |
парамабі́лям |
| В. |
парамабі́ль |
парамабі́лі |
| Т. |
парамабі́лем |
парамабі́лямі |
| М. |
парамабі́лі |
парамабі́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
парамагнеты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парамагнеты́зм |
| Р. |
парамагнеты́зму |
| Д. |
парамагнеты́зму |
| В. |
парамагнеты́зм |
| Т. |
парамагнеты́змам |
| М. |
парамагнеты́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парамагне́тык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парамагне́тык |
парамагне́тыкі |
| Р. |
парамагне́тыка |
парамагне́тыкаў |
| Д. |
парамагне́тыку |
парамагне́тыкам |
| В. |
парамагне́тык |
парамагне́тыкі |
| Т. |
парамагне́тыкам |
парамагне́тыкамі |
| М. |
парамагне́тыку |
парамагне́тыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парамагні́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парамагні́тны |
парамагні́тная |
парамагні́тнае |
парамагні́тныя |
| Р. |
парамагні́тнага |
парамагні́тнай парамагні́тнае |
парамагні́тнага |
парамагні́тных |
| Д. |
парамагні́тнаму |
парамагні́тнай |
парамагні́тнаму |
парамагні́тным |
| В. |
парамагні́тны (неадуш.) парамагні́тнага (адуш.) |
парамагні́тную |
парамагні́тнае |
парамагні́тныя (неадуш.) парамагні́тных (адуш.) |
| Т. |
парамагні́тным |
парамагні́тнай парамагні́тнаю |
парамагні́тным |
парамагні́тнымі |
| М. |
парамагні́тным |
парамагні́тнай |
парамагні́тным |
парамагні́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
парама́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парама́н |
парама́ны |
| Р. |
парама́на |
парама́наў |
| Д. |
парама́ну |
парама́нам |
| В. |
парама́н |
парама́ны |
| Т. |
парама́нам |
парама́намі |
| М. |
парама́не |
парама́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.