паракліні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паракліні́чны |
паракліні́чная |
паракліні́чнае |
паракліні́чныя |
| Р. |
паракліні́чнага |
паракліні́чнай
паракліні́чнае |
паракліні́чнага |
паракліні́чных |
| Д. |
паракліні́чнаму |
паракліні́чнай |
паракліні́чнаму |
паракліні́чным |
| В. |
паракліні́чны (неадуш.)
паракліні́чнага (адуш.) |
паракліні́чную |
паракліні́чнае |
паракліні́чныя (неадуш.)
паракліні́чных (адуш.) |
| Т. |
паракліні́чным |
паракліні́чнай
паракліні́чнаю |
паракліні́чным |
паракліні́чнымі |
| М. |
паракліні́чным |
паракліні́чнай |
паракліні́чным |
паракліні́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
пара́кліс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́кліс |
пара́клісы |
| Р. |
пара́кліса |
пара́клісаў |
| Д. |
пара́клісу |
пара́клісам |
| В. |
пара́кліс |
пара́клісы |
| Т. |
пара́клісам |
пара́клісамі |
| М. |
пара́клісе |
пара́клісах |
Крыніцы:
piskunou2012.
парако́клюш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парако́клюш |
| Р. |
парако́клюшу |
| Д. |
парако́клюшу |
| В. |
парако́клюш |
| Т. |
парако́клюшам |
| М. |
парако́клюшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
парако́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парако́нка |
парако́нкі |
| Р. |
парако́нкі |
парако́нак |
| Д. |
парако́нцы |
парако́нкам |
| В. |
парако́нку |
парако́нкі |
| Т. |
парако́нкай
парако́нкаю |
парако́нкамі |
| М. |
парако́нцы |
парако́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парако́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парако́нны |
парако́нная |
парако́ннае |
парако́нныя |
| Р. |
парако́ннага |
парако́ннай
парако́ннае |
парако́ннага |
парако́нных |
| Д. |
парако́ннаму |
парако́ннай |
парако́ннаму |
парако́нным |
| В. |
парако́нны (неадуш.)
парако́ннага (адуш.) |
парако́нную |
парако́ннае |
парако́нныя (неадуш.)
парако́нных (адуш.) |
| Т. |
парако́нным |
парако́ннай
парако́ннаю |
парако́нным |
парако́ннымі |
| М. |
парако́нным |
парако́ннай |
парако́нным |
парако́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
параксі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
параксі́зм |
| Р. |
параксі́зму |
| Д. |
параксі́зму |
| В. |
параксі́зм |
| Т. |
параксі́змам |
| М. |
параксі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
параксізма́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
параксізма́льны |
параксізма́льная |
параксізма́льнае |
параксізма́льныя |
| Р. |
параксізма́льнага |
параксізма́льнай
параксізма́льнае |
параксізма́льнага |
параксізма́льных |
| Д. |
параксізма́льнаму |
параксізма́льнай |
параксізма́льнаму |
параксізма́льным |
| В. |
параксізма́льны (неадуш.)
параксізма́льнага (адуш.) |
параксізма́льную |
параксізма́льнае |
параксізма́льныя (неадуш.)
параксізма́льных (адуш.) |
| Т. |
параксізма́льным |
параксізма́льнай
параксізма́льнаю |
параксізма́льным |
параксізма́льнымі |
| М. |
параксізма́льным |
параксізма́льнай |
параксізма́льным |
параксізма́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
паралагі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паралагі́зм |
паралагі́змы |
| Р. |
паралагі́зму |
паралагі́змаў |
| Д. |
паралагі́зму |
паралагі́змам |
| В. |
паралагі́зм |
паралагі́змы |
| Т. |
паралагі́змам |
паралагі́змамі |
| М. |
паралагі́зме |
паралагі́змах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.