паражэ́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паражэ́нства |
| Р. |
паражэ́нства |
| Д. |
паражэ́нству |
| В. |
паражэ́нства |
| Т. |
паражэ́нствам |
| М. |
паражэ́нстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паражэ́нчы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паражэ́нчы |
паражэ́нчая |
паражэ́нчае |
паражэ́нчыя |
| Р. |
паражэ́нчага |
паражэ́нчай паражэ́нчае |
паражэ́нчага |
паражэ́нчых |
| Д. |
паражэ́нчаму |
паражэ́нчай |
паражэ́нчаму |
паражэ́нчым |
| В. |
паражэ́нчы (неадуш.) паражэ́нчага (адуш.) |
паражэ́нчую |
паражэ́нчае |
паражэ́нчыя (неадуш.) паражэ́нчых (адуш.) |
| Т. |
паражэ́нчым |
паражэ́нчай паражэ́нчаю |
паражэ́нчым |
паражэ́нчымі |
| М. |
паражэ́нчым |
паражэ́нчай |
паражэ́нчым |
паражэ́нчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паражэ́нчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паражэ́нчы |
паражэ́нчая |
паражэ́нчае |
паражэ́нчыя |
| Р. |
паражэ́нчага |
паражэ́нчай паражэ́нчае |
паражэ́нчага |
паражэ́нчых |
| Д. |
паражэ́нчаму |
паражэ́нчай |
паражэ́нчаму |
паражэ́нчым |
| В. |
паражэ́нчы (неадуш.) паражэ́нчага (адуш.) |
паражэ́нчую |
паражэ́нчае |
паражэ́нчыя (неадуш.) паражэ́нчых (адуш.) |
| Т. |
паражэ́нчым |
паражэ́нчай паражэ́нчаю |
паражэ́нчым |
паражэ́нчымі |
| М. |
паражэ́нчым |
паражэ́нчай |
паражэ́нчым |
паражэ́нчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пара́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́за |
пара́зы |
| Р. |
пара́зы |
пара́з |
| Д. |
пара́зе |
пара́зам |
| В. |
пара́зу |
пара́зы |
| Т. |
пара́зай пара́заю |
пара́замі |
| М. |
пара́зе |
пара́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
паразбаза́рваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паразбаза́рваны |
паразбаза́рваная |
паразбаза́рванае |
паразбаза́рваныя |
| Р. |
паразбаза́рванага |
паразбаза́рванай паразбаза́рванае |
паразбаза́рванага |
паразбаза́рваных |
| Д. |
паразбаза́рванаму |
паразбаза́рванай |
паразбаза́рванаму |
паразбаза́рваным |
| В. |
паразбаза́рваны (неадуш.) паразбаза́рванага (адуш.) |
паразбаза́рваную |
паразбаза́рванае |
паразбаза́рваныя (неадуш.) паразбаза́рваных (адуш.) |
| Т. |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рванай паразбаза́рванаю |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рванымі |
| М. |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рванай |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
паразбаза́рваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паразбаза́рваны |
паразбаза́рваная |
паразбаза́рванае |
паразбаза́рваныя |
| Р. |
паразбаза́рванага |
паразбаза́рванай паразбаза́рванае |
паразбаза́рванага |
паразбаза́рваных |
| Д. |
паразбаза́рванаму |
паразбаза́рванай |
паразбаза́рванаму |
паразбаза́рваным |
| В. |
паразбаза́рваны (неадуш.) паразбаза́рванага (адуш.) |
паразбаза́рваную |
паразбаза́рванае |
паразбаза́рваныя (неадуш.) паразбаза́рваных (адуш.) |
| Т. |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рванай паразбаза́рванаю |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рванымі |
| М. |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рванай |
паразбаза́рваным |
паразбаза́рваных |
Кароткая форма: паразбаза́рвана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
паразбаза́рваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паразбаза́рваю |
паразбаза́рваем |
| 2-я ас. |
паразбаза́рваеш |
паразбаза́рваеце |
| 3-я ас. |
паразбаза́рвае |
паразбаза́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
паразбаза́рваў |
паразбаза́рвалі |
| ж. |
паразбаза́рвала |
| н. |
паразбаза́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паразбаза́рвай |
паразбаза́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
паразбаза́рваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.