паразапо́рны
прыметнік, адносны
| паразапо́рны | паразапо́рная | паразапо́рнае | паразапо́рныя | |
| паразапо́рнага | паразапо́рнай паразапо́рнае |
паразапо́рнага | паразапо́рных | |
| паразапо́рнаму | паразапо́рнай | паразапо́рнаму | паразапо́рным | |
| паразапо́рны ( паразапо́рнага ( |
паразапо́рную | паразапо́рнае | паразапо́рныя ( паразапо́рных ( |
|
| паразапо́рным | паразапо́рнай паразапо́рнаю |
паразапо́рным | паразапо́рнымі | |
| паразапо́рным | паразапо́рнай | паразапо́рным | паразапо́рных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)