Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

амужы́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. амужы́чваюся амужы́чваемся
2-я ас. амужы́чваешся амужы́чваецеся
3-я ас. амужы́чваецца амужы́чваюцца
Прошлы час
м. амужы́чваўся амужы́чваліся
ж. амужы́чвалася
н. амужы́чвалася
Загадны лад
2-я ас. амужы́чвайся амужы́чвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час амужы́чваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

амужы́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. амужы́чуся амужы́чымся
2-я ас. амужы́чышся амужы́чыцеся
3-я ас. амужы́чыцца амужы́чацца
Прошлы час
м. амужы́чыўся амужы́чыліся
ж. амужы́чылася
н. амужы́чылася
Дзеепрыслоўе
прош. час амужы́чыўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

амуле́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. амуле́т амуле́ты
Р. амуле́та амуле́таў
Д. амуле́ту амуле́там
В. амуле́т амуле́ты
Т. амуле́там амуле́тамі
М. амуле́це амуле́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

амуле́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амуле́тны амуле́тная амуле́тнае амуле́тныя
Р. амуле́тнага амуле́тнай
амуле́тнае
амуле́тнага амуле́тных
Д. амуле́тнаму амуле́тнай амуле́тнаму амуле́тным
В. амуле́тны (неадуш.)
амуле́тнага (адуш.)
амуле́тную амуле́тнае амуле́тныя (неадуш.)
амуле́тных (адуш.)
Т. амуле́тным амуле́тнай
амуле́тнаю
амуле́тным амуле́тнымі
М. амуле́тным амуле́тнай амуле́тным амуле́тных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

амуле́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. амуле́цік амуле́цікі
Р. амуле́ціка амуле́цікаў
Д. амуле́ціку амуле́цікам
В. амуле́цік амуле́цікі
Т. амуле́цікам амуле́цікамі
М. амуле́ціку амуле́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

амулё́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. амулё́вы амулё́вая амулё́вае амулё́выя
Р. амулё́вага амулё́вай
амулё́вае
амулё́вага амулё́вых
Д. амулё́ваму амулё́вай амулё́ваму амулё́вым
В. амулё́вы (неадуш.)
амулё́вага (адуш.)
амулё́вую амулё́вае амулё́выя (неадуш.)
амулё́вых (адуш.)
Т. амулё́вым амулё́вай
амулё́ваю
амулё́вым амулё́вымі
М. амулё́вым амулё́вай амулё́вым амулё́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аму́льваць

‘прычыняць боль, націраць, ціснуць, непакоіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аму́льваю аму́льваем
2-я ас. аму́льваеш аму́льваеце
3-я ас. аму́львае аму́льваюць
Прошлы час
м. аму́льваў аму́львалі
ж. аму́львала
н. аму́львала
Загадны лад
2-я ас. аму́львай аму́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аму́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

аму́ляны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аму́ляны аму́ляная аму́лянае аму́ляныя
Р. аму́лянага аму́лянай
аму́лянае
аму́лянага аму́ляных
Д. аму́лянаму аму́лянай аму́лянаму аму́ляным
В. аму́ляны (неадуш.)
аму́лянага (адуш.)
аму́ляную аму́лянае аму́ляныя (неадуш.)
аму́ляных (адуш.)
Т. аму́ляным аму́лянай
аму́лянаю
аму́ляным аму́лянымі
М. аму́ляным аму́лянай аму́ляным аму́ляных

Крыніцы: piskunou2012.

аму́ляны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аму́ляны аму́ляная аму́лянае аму́ляныя
Р. аму́лянага аму́лянай
аму́лянае
аму́лянага аму́ляных
Д. аму́лянаму аму́лянай аму́лянаму аму́ляным
В. аму́ляны (неадуш.)
аму́лянага (адуш.)
аму́ляную аму́лянае аму́ляныя (неадуш.)
аму́ляных (адуш.)
Т. аму́ляным аму́лянай
аму́лянаю
аму́ляным аму́лянымі
М. аму́ляным аму́лянай аму́ляным аму́ляных

Крыніцы: piskunou2012.

аму́ляць

‘прычыніць боль, нацерці, націснуць, патрывожыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аму́ляю аму́ляем
2-я ас. аму́ляеш аму́ляеце
3-я ас. аму́ляе аму́ляюць
Прошлы час
м. аму́ляў аму́лялі
ж. аму́ляла
н. аму́ляла
Загадны лад
2-я ас. аму́ляй аму́ляйце
Дзеепрыслоўе
прош. час аму́ляўшы

Крыніцы: piskunou2012.