амо́рфны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
амо́рфны |
амо́рфная |
амо́рфнае |
амо́рфныя |
| Р. |
амо́рфнага |
амо́рфнай амо́рфнае |
амо́рфнага |
амо́рфных |
| Д. |
амо́рфнаму |
амо́рфнай |
амо́рфнаму |
амо́рфным |
| В. |
амо́рфны (неадуш.) амо́рфнага (адуш.) |
амо́рфную |
амо́рфнае |
амо́рфныя (неадуш.) амо́рфных (адуш.) |
| Т. |
амо́рфным |
амо́рфнай амо́рфнаю |
амо́рфным |
амо́рфнымі |
| М. |
амо́рфным |
амо́рфнай |
амо́рфным |
амо́рфных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
амо́рфны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
амо́рфны |
амо́рфная |
амо́рфнае |
амо́рфныя |
| Р. |
амо́рфнага |
амо́рфнай амо́рфнае |
амо́рфнага |
амо́рфных |
| Д. |
амо́рфнаму |
амо́рфнай |
амо́рфнаму |
амо́рфным |
| В. |
амо́рфны (неадуш.) амо́рфнага (адуш.) |
амо́рфную |
амо́рфнае |
амо́рфныя (неадуш.) амо́рфных (адуш.) |
| Т. |
амо́рфным |
амо́рфнай амо́рфнаю |
амо́рфным |
амо́рфнымі |
| М. |
амо́рфным |
амо́рфнай |
амо́рфным |
амо́рфных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Амо́сенкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Амо́сенкі |
| Р. |
Амо́сенак Амо́сенкаў |
| Д. |
Амо́сенкам |
| В. |
Амо́сенкі |
| Т. |
Амо́сенкамі |
| М. |
Амо́сенках |
амо́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
амо́ўлены |
амо́ўленая |
амо́ўленае |
амо́ўленыя |
| Р. |
амо́ўленага |
амо́ўленай амо́ўленае |
амо́ўленага |
амо́ўленых |
| Д. |
амо́ўленаму |
амо́ўленай |
амо́ўленаму |
амо́ўленым |
| В. |
амо́ўлены (неадуш.) амо́ўленага (адуш.) |
амо́ўленую |
амо́ўленае |
амо́ўленыя (неадуш.) амо́ўленых (адуш.) |
| Т. |
амо́ўленым |
амо́ўленай амо́ўленаю |
амо́ўленым |
амо́ўленымі |
| М. |
амо́ўленым |
амо́ўленай |
амо́ўленым |
амо́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
амо́ўчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
амо́ўчаны |
амо́ўчаная |
амо́ўчанае |
амо́ўчаныя |
| Р. |
амо́ўчанага |
амо́ўчанай амо́ўчанае |
амо́ўчанага |
амо́ўчаных |
| Д. |
амо́ўчанаму |
амо́ўчанай |
амо́ўчанаму |
амо́ўчаным |
| В. |
амо́ўчаны (неадуш.) амо́ўчанага (адуш.) |
амо́ўчаную |
амо́ўчанае |
амо́ўчаныя (неадуш.) амо́ўчаных (адуш.) |
| Т. |
амо́ўчаным |
амо́ўчанай амо́ўчанаю |
амо́ўчаным |
амо́ўчанымі |
| М. |
амо́ўчаным |
амо́ўчанай |
амо́ўчаным |
амо́ўчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
амо́ўчаць
‘змоўкнуць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
амо́ўчу |
амо́ўчым |
| 2-я ас. |
амо́ўчыш |
амо́ўчыце |
| 3-я ас. |
амо́ўчыць |
амо́ўчаць |
| Прошлы час |
| м. |
амо́ўчаў |
амо́ўчалі |
| ж. |
амо́ўчала |
| н. |
амо́ўчала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
амо́ўч |
амо́ўчце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
амо́ўчаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ампелагра́фія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ампелагра́фія |
| Р. |
ампелагра́фіі |
| Д. |
ампелагра́фіі |
| В. |
ампелагра́фію |
| Т. |
ампелагра́фіяй ампелагра́фіяю |
| М. |
ампелагра́фіі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.