Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

узаемаўплыва́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узаемаўплыва́ю узаемаўплыва́ем
2-я ас. узаемаўплыва́еш узаемаўплыва́еце
3-я ас. узаемаўплыва́е узаемаўплыва́юць
Прошлы час
м. узаемаўплыва́ў узаемаўплыва́лі
ж. узаемаўплыва́ла
н. узаемаўплыва́ла
Загадны лад
2-я ас. узаемаўплыва́й узаемаўплыва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час узаемаўплыва́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

узаемаўплы́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. узаемаўплы́ў
Р. узаемаўплы́ву
Д. узаемаўплы́ву
В. узаемаўплы́ў
Т. узаемаўплы́вам
М. узаемаўплы́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

узае́міны

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. узае́міны
Р. узае́мін
Д. узае́мінам
В. узае́міны
Т. узае́мінамі
М. узае́мінах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

узае́мна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
узае́мна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

узае́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. узае́мнасць
Р. узае́мнасці
Д. узае́мнасці
В. узае́мнасць
Т. узае́мнасцю
М. узае́мнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узае́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узае́мны узае́мная узае́мнае узае́мныя
Р. узае́мнага узае́мнай
узае́мнае		 узае́мнага узае́мных
Д. узае́мнаму узае́мнай узае́мнаму узае́мным
В. узае́мны (неадуш.)
узае́мнага (адуш.)		 узае́мную узае́мнае узае́мныя (неадуш.)
узае́мных (адуш.)
Т. узае́мным узае́мнай
узае́мнаю		 узае́мным узае́мнымі
М. узае́мным узае́мнай узае́мным узае́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уза́йм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. уза́йм
Р. уза́йму
Д. уза́йму
В. уза́йм
Т. уза́ймам
М. уза́йме

Крыніцы: piskunou2012.

узакане́нне

‘пастанова’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. узакане́нне узакане́нні
Р. узакане́ння узакане́нняў
Д. узакане́нню узакане́нням
В. узакане́нне узакане́нні
Т. узакане́ннем узакане́ннямі
М. узакане́нні узакане́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

узако́ненне

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. узако́ненне
Р. узако́нення
Д. узако́ненню
В. узако́ненне
Т. узако́неннем
М. узако́ненні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узако́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узако́нены узако́неная узако́ненае узако́неныя
Р. узако́ненага узако́ненай
узако́ненае		 узако́ненага узако́неных
Д. узако́ненаму узако́ненай узако́ненаму узако́неным
В. узако́нены (неадуш.)
узако́ненага (адуш.)		 узако́неную узако́ненае узако́неныя (неадуш.)
узако́неных (адуш.)
Т. узако́неным узако́ненай
узако́ненаю		 узако́неным узако́ненымі
М. узако́неным узако́ненай узако́неным узако́неных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.