адху́таць
‘адчыніць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адху́таю |
адху́таем |
| 2-я ас. |
адху́таеш |
адху́таеце |
| 3-я ас. |
адху́тае |
адху́таюць |
| Прошлы час |
| м. |
адху́таў |
адху́талі |
| ж. |
адху́тала |
| н. |
адху́тала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адху́тай |
адху́тайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адху́таўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адху́тваць
‘адчыняць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адху́тваю |
адху́тваем |
| 2-я ас. |
адху́тваеш |
адху́тваеце |
| 3-я ас. |
адху́твае |
адху́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адху́тваў |
адху́твалі |
| ж. |
адху́твала |
| н. |
адху́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адху́твай |
адху́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адху́тваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адху́хаць
‘адагрэць цяплом дыхання што-небудзь (замёрзлыя рукі)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адху́хаю |
адху́хаем |
| 2-я ас. |
адху́хаеш |
адху́хаеце |
| 3-я ас. |
адху́хае |
адху́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
адху́хаў |
адху́халі |
| ж. |
адху́хала |
| н. |
адху́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адху́хай |
адху́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адху́хаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адху́хваць
‘адаграваць цяплом дыхання што-небудзь (замёрзлыя рукі)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адху́хваю |
адху́хваем |
| 2-я ас. |
адху́хваеш |
адху́хваеце |
| 3-я ас. |
адху́хвае |
адху́хваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адху́хваў |
адху́хвалі |
| ж. |
адху́хвала |
| н. |
адху́хвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адху́хвай |
адху́хвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адху́хваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.