асцыласко́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асцыласко́п |
асцыласко́пы |
| Р. |
асцыласко́па |
асцыласко́паў |
| Д. |
асцыласко́пу |
асцыласко́пам |
| В. |
асцыласко́п |
асцыласко́пы |
| Т. |
асцыласко́пам |
асцыласко́памі |
| М. |
асцыласко́пе |
асцыласко́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
асцыло́граф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асцыло́граф |
асцыло́графы |
| Р. |
асцыло́графа |
асцыло́графаў |
| Д. |
асцыло́графу |
асцыло́графам |
| В. |
асцыло́граф |
асцыло́графы |
| Т. |
асцыло́графам |
асцыло́графамі |
| М. |
асцыло́графе |
асцыло́графах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
асцыля́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асцыля́тар |
асцыля́тары |
| Р. |
асцыля́тара |
асцыля́тараў |
| Д. |
асцыля́тару |
асцыля́тарам |
| В. |
асцыля́тар |
асцыля́тары |
| Т. |
асцыля́тарам |
асцыля́тарамі |
| М. |
асцыля́тары |
асцыля́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
асцылято́рыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асцылято́рыя |
асцылято́рыі |
| Р. |
асцылято́рыі |
асцылято́рый |
| Д. |
асцылято́рыі |
асцылято́рыям |
| В. |
асцылято́рыю |
асцылято́рыі |
| Т. |
асцылято́рыяй асцылято́рыяю |
асцылято́рыямі |
| М. |
асцылято́рыі |
асцылято́рыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
асцыля́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асцыля́цыя |
| Р. |
асцыля́цыі |
| Д. |
асцыля́цыі |
| В. |
асцыля́цыю |
| Т. |
асцыля́цыяй асцыля́цыяю |
| М. |
асцыля́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
асцы́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
асцы́т |
| Р. |
асцы́ту |
| Д. |
асцы́ту |
| В. |
асцы́т |
| Т. |
асцы́там |
| М. |
асцы́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
асцюдзяне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
асцюдзяне́ю |
асцюдзяне́ем |
| 2-я ас. |
асцюдзяне́еш |
асцюдзяне́еце |
| 3-я ас. |
асцюдзяне́е |
асцюдзяне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
асцюдзяне́ў |
асцюдзяне́лі |
| ж. |
асцюдзяне́ла |
| н. |
асцюдзяне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
асцюдзяне́й |
асцюдзяне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
асцюдзяне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
асцю́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
асцю́к |
асцюкі́ |
| Р. |
асцюка́ |
асцюко́ў |
| Д. |
асцюку́ |
асцюка́м |
| В. |
асцю́к |
асцюкі́ |
| Т. |
асцюко́м |
асцюка́мі |
| М. |
асцюку́ |
асцюка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.