зла́кавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зла́кавы |
зла́кавая |
зла́кавае |
зла́кавыя |
| Р. |
зла́кавага |
зла́кавай зла́кавае |
зла́кавага |
зла́кавых |
| Д. |
зла́каваму |
зла́кавай |
зла́каваму |
зла́кавым |
| В. |
зла́кавы (неадуш.) зла́кавага (адуш.) |
зла́кавую |
зла́кавае |
зла́кавыя (неадуш.) зла́кавых (адуш.) |
| Т. |
зла́кавым |
зла́кавай зла́каваю |
зла́кавым |
зла́кавымі |
| М. |
зла́кавым |
зла́кавай |
зла́кавым |
зла́кавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зла́кавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
зла́кавыя |
| Р. |
зла́кавых |
| Д. |
зла́кавым |
| В. |
зла́кавыя |
| Т. |
зла́кавымі |
| М. |
зла́кавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
злакама́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
злакама́н |
злакама́ны |
| Р. |
злакама́на |
злакама́наў |
| Д. |
злакама́ну |
злакама́нам |
| В. |
злакама́на |
злакама́наў |
| Т. |
злакама́нам |
злакама́намі |
| М. |
злакама́не |
злакама́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
злакама́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
злакама́нка |
злакама́нкі |
| Р. |
злакама́нкі |
злакама́нак |
| Д. |
злакама́нцы |
злакама́нкам |
| В. |
злакама́нку |
злакама́нак |
| Т. |
злакама́нкай злакама́нкаю |
злакама́нкамі |
| М. |
злакама́нцы |
злакама́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
злакападо́бны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
злакападо́бны |
злакападо́бная |
злакападо́бнае |
злакападо́бныя |
| Р. |
злакападо́бнага |
злакападо́бнай злакападо́бнае |
злакападо́бнага |
злакападо́бных |
| Д. |
злакападо́бнаму |
злакападо́бнай |
злакападо́бнаму |
злакападо́бным |
| В. |
злакападо́бны (неадуш.) злакападо́бнага (адуш.) |
злакападо́бную |
злакападо́бнае |
злакападо́бныя (неадуш.) злакападо́бных (адуш.) |
| Т. |
злакападо́бным |
злакападо́бнай злакападо́бнаю |
злакападо́бным |
злакападо́бнымі |
| М. |
злакападо́бным |
злакападо́бнай |
злакападо́бным |
злакападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
злама́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
злама́насць |
| Р. |
злама́насці |
| Д. |
злама́насці |
| В. |
злама́насць |
| Т. |
злама́насцю |
| М. |
злама́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
злама́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
злама́нне |
| Р. |
злама́ння |
| Д. |
злама́нню |
| В. |
злама́нне |
| Т. |
злама́ннем |
| М. |
злама́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
злама́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
злама́ны |
злама́ная |
злама́нае |
злама́ныя |
| Р. |
злама́нага |
злама́най злама́нае |
злама́нага |
злама́ных |
| Д. |
злама́наму |
злама́най |
злама́наму |
злама́ным |
| В. |
злама́ны (неадуш.) злама́нага (адуш.) |
злама́ную |
злама́нае |
злама́ныя (неадуш.) злама́ных (адуш.) |
| Т. |
злама́ным |
злама́най злама́наю |
злама́ным |
злама́нымі |
| М. |
злама́ным |
злама́най |
злама́ным |
злама́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.