злакама́нны
прыметнік, адносны
| злакама́нны | злакама́нная | злакама́ннае | злакама́нныя | |
| злакама́ннага | злакама́ннай злакама́ннае |
злакама́ннага | злакама́нных | |
| злакама́ннаму | злакама́ннай | злакама́ннаму | злакама́нным | |
| злакама́нны ( злакама́ннага ( |
злакама́нную | злакама́ннае | злакама́нныя ( злакама́нных ( |
|
| злакама́нным | злакама́ннай злакама́ннаю |
злакама́нным | злакама́ннымі | |
| злакама́нным | злакама́ннай | злакама́нным | злакама́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)