Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

да́ктыла-харэі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. да́ктыла-харэі́чны да́ктыла-харэі́чная да́ктыла-харэі́чнае да́ктыла-харэі́чныя
Р. да́ктыла-харэі́чнага да́ктыла-харэі́чнай
да́ктыла-харэі́чнае		 да́ктыла-харэі́чнага да́ктыла-харэі́чных
Д. да́ктыла-харэі́чнаму да́ктыла-харэі́чнай да́ктыла-харэі́чнаму да́ктыла-харэі́чным
В. да́ктыла-харэі́чны (неадуш.)
да́ктыла-харэі́чнага (адуш.)		 да́ктыла-харэі́чную да́ктыла-харэі́чнае да́ктыла-харэі́чныя (неадуш.)
да́ктыла-харэі́чных (адуш.)
Т. да́ктыла-харэі́чным да́ктыла-харэі́чнай
да́ктыла-харэі́чнаю		 да́ктыла-харэі́чным да́ктыла-харэі́чнымі
М. да́ктыла-харэі́чным да́ктыла-харэі́чнай да́ктыла-харэі́чным да́ктыла-харэі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

дактылі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дактылі́т дактылі́ты
Р. дактылі́ту дактылі́таў
Д. дактылі́ту дактылі́там
В. дактылі́т дактылі́ты
Т. дактылі́там дактылі́тамі
М. дактылі́це дактылі́тах

Крыніцы: piskunou2012.

дактылі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дактылі́чны дактылі́чная дактылі́чнае дактылі́чныя
Р. дактылі́чнага дактылі́чнай
дактылі́чнае		 дактылі́чнага дактылі́чных
Д. дактылі́чнаму дактылі́чнай дактылі́чнаму дактылі́чным
В. дактылі́чны (неадуш.)
дактылі́чнага (адуш.)		 дактылі́чную дактылі́чнае дактылі́чныя (неадуш.)
дактылі́чных (адуш.)
Т. дактылі́чным дактылі́чнай
дактылі́чнаю		 дактылі́чным дактылі́чнымі
М. дактылі́чным дактылі́чнай дактылі́чным дактылі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

да́ктыль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. да́ктыль
Р. да́ктыля
Д. да́ктылю
В. да́ктыль
Т. да́ктылем
М. да́ктылі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Даку́дава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Даку́дава
Р. Даку́дава
Д. Даку́даву
В. Даку́дава
Т. Даку́давам
М. Даку́даве

даку́даўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даку́даўскі даку́даўская даку́даўскае даку́даўскія
Р. даку́даўскага даку́даўскай
даку́даўскае		 даку́даўскага даку́даўскіх
Д. даку́даўскаму даку́даўскай даку́даўскаму даку́даўскім
В. даку́даўскі (неадуш.)
даку́даўскага (адуш.)		 даку́даўскую даку́даўскае даку́даўскія (неадуш.)
даку́даўскіх (адуш.)
Т. даку́даўскім даку́даўскай
даку́даўскаю		 даку́даўскім даку́даўскімі
М. даку́даўскім даку́даўскай даку́даўскім даку́даўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

даку́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. даку́ка
Р. даку́кі
Д. даку́цы
В. даку́ку
Т. даку́кай
даку́каю
М. даку́цы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даку́ль

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
даку́ль - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дакульга́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дакульга́ю дакульга́ем
2-я ас. дакульга́еш дакульга́еце
3-я ас. дакульга́е дакульга́юць
Прошлы час
м. дакульга́ў дакульга́лі
ж. дакульга́ла
н. дакульга́ла
Загадны лад
2-я ас. дакульга́й дакульга́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дакульга́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дакуме́каць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дакуме́каю дакуме́каем
2-я ас. дакуме́каеш дакуме́каеце
3-я ас. дакуме́кае дакуме́каюць
Прошлы час
м. дакуме́каў дакуме́калі
ж. дакуме́кала
н. дакуме́кала
Загадны лад
2-я ас. дакуме́кай дакуме́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час дакуме́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.