Verbum

анлайнавы слоўнік

ку́хчыцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ку́хчыцкі	ку́хчыцкая	ку́хчыцкае	ку́хчыцкія
Р.	ку́хчыцкага	ку́хчыцкай ку́хчыцкае	ку́хчыцкага	ку́хчыцкіх
Д.	ку́хчыцкаму	ку́хчыцкай	ку́хчыцкаму	ку́хчыцкім
В.	ку́хчыцкі (неадуш.) ку́хчыцкага (адуш.)	ку́хчыцкую	ку́хчыцкае	ку́хчыцкія (неадуш.) ку́хчыцкіх (адуш.)
Т.	ку́хчыцкім	ку́хчыцкай ку́хчыцкаю	ку́хчыцкім	ку́хчыцкімі
М.	ку́хчыцкім	ку́хчыцкай	ку́хчыцкім	ку́хчыцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ку́хчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Ку́цавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Куцаві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

куцала́п

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

куцала́п

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

куцала́па

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

куцала́пы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	куцала́пы	куцала́пая	куцала́пае	куцала́пыя
Р.	куцала́пага	куцала́пай куцала́пае	куцала́пага	куцала́пых
Д.	куцала́паму	куцала́пай	куцала́паму	куцала́пым
В.	куцала́пы (неадуш.) куцала́пага (адуш.)	куцала́пую	куцала́пае	куцала́пыя (неадуш.) куцала́пых (адуш.)
Т.	куцала́пым	куцала́пай куцала́паю	куцала́пым	куцала́пымі
М.	куцала́пым	куцала́пай	куцала́пым	куцала́пых

Крыніцы: piskunou2012.

куцапа́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	куцапа́лы	куцапа́лая	куцапа́лае	куцапа́лыя
Р.	куцапа́лага	куцапа́лай куцапа́лае	куцапа́лага	куцапа́лых
Д.	куцапа́ламу	куцапа́лай	куцапа́ламу	куцапа́лым
В.	куцапа́лы (неадуш.) куцапа́лага (адуш.)	куцапа́лую	куцапа́лае	куцапа́лыя (неадуш.) куцапа́лых (адуш.)
Т.	куцапа́лым	куцапа́лай куцапа́лаю	куцапа́лым	куцапа́лымі
М.	куцапа́лым	куцапа́лай	куцапа́лым	куцапа́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Куцаўшчы́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне