Verbum

анлайнавы слоўнік

Варкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

варко́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

варко́тлівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	варко́тлівы	варко́тлівая	варко́тлівае	варко́тлівыя
Р.	варко́тлівага	варко́тлівай варко́тлівае	варко́тлівага	варко́тлівых
Д.	варко́тліваму	варко́тлівай	варко́тліваму	варко́тлівым
В.	варко́тлівы (неадуш.) варко́тлівага (адуш.)	варко́тлівую	варко́тлівае	варко́тлівыя (неадуш.) варко́тлівых (адуш.)
Т.	варко́тлівым	варко́тлівай варко́тліваю	варко́тлівым	варко́тлівымі
М.	варко́тлівым	варко́тлівай	варко́тлівым	варко́тлівых

Крыніцы: piskunou2012.

варко́цік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Варкута́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

варкуці́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	варкуці́нскі	варкуці́нская	варкуці́нскае	варкуці́нскія
Р.	варкуці́нскага	варкуці́нскай варкуці́нскае	варкуці́нскага	варкуці́нскіх
Д.	варкуці́нскаму	варкуці́нскай	варкуці́нскаму	варкуці́нскім
В.	варкуці́нскі (неадуш.) варкуці́нскага (адуш.)	варкуці́нскую	варкуці́нскае	варкуці́нскія (неадуш.) варкуці́нскіх (адуш.)
Т.	варкуці́нскім	варкуці́нскай варкуці́нскаю	варкуці́нскім	варкуці́нскімі
М.	варкуці́нскім	варкуці́нскай	варкуці́нскім	варкуці́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ва́рлань

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

ва́рма

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ва́рма	-	-

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Варнаву́гал

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Варнаке́лі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы